آسپیرین

با آسپیرین، قدیمی‌ترین دارو در دنیای پزشکی، آشنا شوید

آسپیرین یا استیل سالیسیلیک اسید که به اختصار به آن آ.اس.آ (ASA) هم می گویند در اصل یک داروی مسکن ، ضد تب و ضد التهاب است و اولین دارویی بود که از خانواده داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی یا NSAID ها کشف شد.

آسپیرین

تایید شده توسط پزشکان کلینیک زخم

آسپیرین چیست و چه مزایایی دارد؟

آسپیرین عمدتا به عنوان مسکن مورد استفاده قرار می گیرد، اما تاثیرات بسیار دیگر آن باعث شده تا یکی از پرمصرف ترین داروها در سراسر جهان باشد؛ به طوری که سالانه 80 میلیارد عدد از این دارو در دنیا به فروش می رسد.

آسپیرین برای تسکین دردهای ملایم تا متوسط، سردرد ، میگرن ، درد دندان و درد استخوان ها و عضلات و کاهش تب و التهاب به کار می رود.

همچنین این دارو با داشتن خاصیت ضد انعقاد خون می تواند به عنوان رقیق کننده خون به کار رفته و برای پیشگیری از لخته شدن خون و جلوگیری از وقوع سکته قلبی یا مغزی در کسانی که سابقه آن را داشته اند مفید واقع شود.

قرص آ‌ اس‌ آ با جلوگیری از تشکیل لخته های خون، از انسداد عروق قلب جلوگیری می کند. مصرف آن برای بیمارانی که احتمال بروز سکته های قلبی یا مغزی در آنها بالاست و همچنین بیمارانی که جریان خون مغزی آنها ضعیف است، یا به انواع دیگری از بیماری های قلبی و عروقی مبتلا هستند مفید است. همچنین این دارو برای دردهای جزئی و پایین آوردن تب نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

اما این به آن معنا نیست که مصرف روزانه این دارو بدون عوارض است. همانند سایر داروهای ضددرد و ضدالتهاب، قرص آسپرین خطر خونریزی های گوارشی، خونریزی های مغزی، نارسایی کلیوی و برخی از انواع سکته را افزایش می دهد.

قرص آ‌ اس‌ آ به عنوان داروی ضد انعقاد، باعث کاهش خطر مرگ در بیماران با سابقه سکته و یا درد قلبی و نیز ممانعت از ایجاد حمله های مغزی میگردد.

تغذیه و گوارش سالم در درمان زخم‌ها نقش دارند؟

آسپیرین

Aspirin is a common drug for relieving minor aches, pains, and fevers. People also use it as an anti-inflammatory or blood thinner.

آسپرین یک داروی رایج برای تسکین دردهای خفیف، دردها و تب است. همچنین، افراد از آن به عنوان یک داروی ضد التهاب یا رقیق کننده خون نیز استفاده می‌کنند.

medicalnewstoday

مزایای این دارو

این ماده نیز مانند هر یک از داروهای مورد استفاده در دنیای پزشکی از مزایای زیادی برخوردار است که از جمله آنها می‌توانیم به موارد پایین اشاره کنیم:

محافظت از قلب

اگر در گذشته دچار حمله قلبی شده‌اید، ممکن است پزشک برای شما این قرص را تجویز کند. مصرف این دارو روشی برای پیشگیری از عود برخی علائم ناراحتی‌های قلبی است. در واقع این دارو با جلوگیری از انباشته شدن پلاکت‌های خون که باعث ایجاد لخته می‌شوند، از حمله قلبی پیشگیری می‌کند.

آسپیرین

کاهش غلظت خون

خاصیت خون، لخته شدن سریع آن است. همین امر باعث بهبود سریع زخم‌ها می‌شود. در واقع وقتی یک زخم خونریزی می‌کند، پلاکت‌ها (سلول‌های کوچک خونی) کنار هم قرار می‌گیرند و با ایجاد لخته از خونریزی جلوگیری می‌کنند. این لخته اگر درون رگ‌ها ایجاد شود خطرناک است و می‌تواند منجر به بروز ایست قلبی شود. این دارو با خاصیت ضد انعقادی خون، خطر حمله قلبی و مغزی را کاهش می‌دهد، از این‌رو مصرف آن از سوی برخی متخصصان به بیماران دارای سابقه سکته قلبی، توصیه می‌شود.

آسپیرین

کاهش درجه حرارات بدن

آ اس آ یا همان آسپرین از قدیم تا به امروز برای پایین آوردن تب کودکان، استفاده می‌شود. مصرف این دارو روی هیپوتالاموس (بخشی از مغز که وظیفه تنظیم دمای بدن را دارد) تأثیر می‌گذارد و باعث کاهش درجه حرارت بدن در کودکان می‌شود.

آ اس آ در بارداری

در مواردی که سابقه سقط مکرر و مرگ داخل رحمی جنین وجود دارد، آسپرین می‌تواند برای پیشگیری و کاهش احتمال این اتفاق در بارداری‌های بعدی، مفید باشد. قرص آ اس آ می‌تواند بعد از ناهار یا شام مورد استفاده قرار گیرد. مصرف این قرص باید در ۳۶ هفتگی بارداری قطع شود.

آسپیرین

کاهش فشار خون

از آنجایی‌که این دارو غلظت خون را کاهش می‌دهد، می‌تواند به عنوان یکی داروهای کاهش فشار خون در افراد مبتلا به فشار خون بالا استفاده شود. پزشک پس از اندازه‌گیری فشار خون بیمار، می‌تواند در صورت نیاز مقدار مناسبی از دارو را برای وی، تجویز کند.

مزایا و کاربردهاتوضیحات
تسکین درد و تبکاهش دردهای خفیف تا متوسط مانند سردرد، میگرن، درد دندان و کاهش تب.
ضد انعقاد خونجلوگیری از لخته شدن خون و پیشگیری از سکته قلبی و مغزی.
محافظت از قلبکاهش خطر حملات قلبی در افراد با سابقه مشکلات قلبی.
کاهش غلظت خونجلوگیری از تشکیل لخته در رگ‌ها.
کاهش تب در کودکانتأثیر بر هیپوتالاموس برای کاهش دمای بدن.
استفاده در بارداریپیشگیری از سقط مکرر در شرایط خاص؛ مصرف تا هفته ۳۶ بارداری.
کاهش فشار خونکمک به کاهش غلظت خون و در مواردی کاهش فشار خون.

جدیدترین روش‌ آنژیوگرافی پای دیابتی کدام است؟

کاربردهای درمانی

اين دارو آنزيم سيكلواكسيژناز را مهار مي‌كند. پلاكتها بخصوص به اين اثر خيلي‌ حساسند. همچنين اثرات ضد التهابي آن از طريق مهار توليد آنتي بادي ، مهار آزاد شدن هيستامين بوسيله آنتي‌ژن و تثبيت نفوذپذيري مويرگها طي واكنش‌هاي ايمونولوژيكي اعمال مي‌گردد.

آسپیرین پس از تجویز به فرم خوراکی به خوبی از دستگاه گوارش جذب می شود. دارو به میزان 90-80% به پروتئین های پلاسما متصل می شود. نیمه عمر دارو 3-2 ساعت است و به طور وسیعی در کبد متابولیزه می شود.

نحوه مصرف

آسپیرین دقیقا مطابق دستورالعمل روی جلد و یا مطابق  دستورپزشک مصرف می شود. بدون دستور پزشک اکیدا از مصرف دوز بالای آسپرین خودداری کنید. در صورتی که در هنگام مصرف آسپرین دچارمعده درد می شوید، بهتر است دارو را با معده خالی مصرف نکنید.

در مورد قرص های جویدنی آسپرین، بهتر است پیش از بلعیدن بطور کامل جویده شوند. اگر از قرص های آسپرین معمولی استفاده می کنید، تمام دستورالعمل های دوز را رعایت کنید. در صورتی که عمل جراحی دارید، قبل از جراحی در مورد مصرف قرص آسپرین به پزشک اطلاع دهید.

ممکن است قبل از عمل برای مدت کوتاهی استفاده ی آن قطع شود. در صورتی که دوز دارو را فراموش کردید در زمان دوز بعدی آن را جبران نکنید، در صورت دریافت ناخواسته ی دوز بالای دارو  حتمابه  پزشک اطلاع دهید. علائم مصرف بالا ممکن است شامل ضعف شنوایی موقت، تشنج یا اختلال در فعالیت باشد.

  • در بزرگسالان:
    هر ۳ تا ۴ ساعت یک قرص آن قابل استفاده است ،حداکثر مصرف روزانه برای این قرص ۸ عدد است و حداکثر تا ۱۰ روز توصیه به مصرف شده است.
  • در کودکان:
    از سنین ۲ تا ۱۲ سال از یک سوم قرص تا یک قرص هر ۴ تا ۶ ساعت قابل استفاده است و حداکثر ۵ قرص در روز در کودکان توصیه شده است و دوره مصرف در کودکان نباید بیشتر از ۵ روز باشد.
آسپیرین

مصرف هم زمان کافئین با سایر داروهای محرک دستگاه عصبی مرکزی ممکن است منجر به تحریک بیش از حد ( سی — ان – اس ) و بروز عصبانیت و کم خوابی شود،کافئین دفع ادراری لیتیوم را افزایش می دهد.

آشنایی با آناتومی پوست، پوست چند لایه اصلی دارد؟

عوارض جانبی این دارو

آسپرین مانند سایر داروها می تواند عوارض جانبی ایجاد کند، همه افراد به این عوارض مبتلا نمی شوند.

عوارض شایع آسپرین:

  •  سوء هاضمه خفیف
  • خونریزی آسان تر  از حد طبیعی ،به دلیل اینکه آسپرین خون را رقیق می کند، باعث می شود خونریزی راحت تر اتفاق بیوفتد. مانند خونریزی از بینی و کبودی های بدن و اگر قسمتی از بدن خود را ببرید، خونریزی از آن ناحیه ممکن  است بیش از حد طبیعی طول بکشد.

عوارض شدید آسپرین:

  •  خیلی به ندرت اتفاق می افتند، اما در برخی از افراد بعد از مصرف دوز پایین آسپرین  هم ممکن است رخ دهد.
  •  سطح پوست قرمز و تاول زده و به راحتی کنده شود
  • زرد شدن پوست یا سفیدی چشم (می تواند به دلیل مشکلات کبدی باشد)
  • تورم دست یا پا(می تواند به دلیل احتباس آب باشد)
  • سرفه ی  ای که همراه با خون  باشد
  •  وجود خون در ادرار، مدفوع یا استفراغ
  • درد در مفاصل دست و پا ( می تواند به دلیل میزان بالای اسید اوریک در خون باشد)
آسپیرین

این افراد نباید از آسپیرین استفاده کنند

اگر با مشکلاتی که در جدول پایین ذکر کرده‌ایم، روبرو هستید، بهتر است که از آسپیرین استفاده نکنید:

موارد منع مصرف آسپریندلیل منع مصرف
مشکلات گوارشیزخم معده و سابقه خونریزی معده یا روده
اختلالات خونیهموفیلی و سایر اختلالات انعقادی
بیماری‌های تنفسیآسم و آلرژی‌های فصلی
مشکلات کبدی و کلیویبیماری‌های کبد یا کلیه
بیماری‌های خاص کودکانآبله مرغان، فاویسم، آنفلوانزا
مصرف همزمان با وارفارینتداخل دارویی
مشکلات بینیپولیپ بینی
نقرستداخل با درمان
مصرف الکلمصرف بیش از سه نوشیدنی در روز
حساسیت داروییحساسیت به NSAIDs
سنکودکان زیر ۱۶ سال
فشار خونفشار خون کنترل نشده
سکته مغزیسابقه سکته مغزی
قبل از جراحیجراحی‌های برنامه‌ریزی شده
آسپیرین

دنیای زخم، بهترین کلینیک زخم تهران، است که توانسته با ارائه خدمات جامع و یکپارچه نظیر درمان زخم دیابتی، زخم بستر، زخم سوختگی و زخم عفونی محبوبیت بالایی کسب کند. شما می‌توانید برای اطلاعات بیشتر با این شماره تماس بگیرید.

سوالات متداول

آسپیرین چیه و به چه دردی می‌خوره؟ 🤔

کاهش درد.
کاهش تب.
ضد التهاب.

میشه آسپیرین رو همیشه مصرف کرد؟ 🕒❌

نه، فقط وقتی لازمه یا با توصیه پزشک.

آسپیرین با چی تداخل داره؟ ⚠️

وارفارین.
داروهای ضد التهاب دیگه.
مصرف زیاد الکل.

می‌تونم قبل از جراحی آسپیرین بخورم؟ 🛑🩺

نه، حداقل یه هفته قبل جراحی مصرفش رو قطع کن.

آسپیرین برای بچه‌ها بی‌خطره؟ 👶❌

نه، برای بچه‌های زیر ۱۶ سال توصیه نمی‌شه.

اگه آلرژی دارم، می‌تونم آسپیرین مصرف کنم؟ 🤧❌

اگه به داروهای ضد التهاب حساسیت داری، باید حواست باشه!

نوشیدنی الکلی با آسپیرین اوکیه؟ 🍷❌

نه، می‌تونه خطر خونریزی معده رو بالا ببره.

قرص دافلون Daflon

قرص دافلون عمدتاً برای پیشگیری یا درمان بیماری‌هایی مانند وجود توده‌ها (هموروئیدها) و رگ های واریسی مورد استفاده قرار می‌گیرد. قرص دافلون با طولانی شدن اثر انقباضی عروقی نوراپی نفرین که یک واسطه شیمیایی است و باعث افزایش تن وریدی و بهبود جریان خون می‌شود، استاز وریدی را کاهش می‌دهد. علاوه بر این، با کاهش جریان لنفاوی در اثر کاهش قطر عروق لنفاوی و فشار داخل لنفاوی، تخلیه لنفاوی را افزایش می‌دهد.

قرص دافلون ۵۰۰ میلی گرم برای درمان بواسیر حاد یا مزمن، ورید های واریسی و ورم لنفاوی استفاده می شود. این قرص باعث بهبود جریان خون در وریدها و بازیابی عملکرد آن ها می شود. قرص دافلون را طبق دستور پزشک همراه یا بدون غذا مصرف کنید. هم چنین ادامه مصرف دارو نیز تا زمانی که پزشک توصیه کرده باید رعایت کنید. اگر خیلی زود درمان را متوقف کنید، ممکن است علائم شما بازگردند و وضعیت شما بدتر شود. 

حتما پزشک خود را از سایر داروهای مصرفی خود مطلع کنید زیرا ممکن است برخی داروها با این دارو تداخل ایجاد کنند.

شایع ترین عوارض جانبی آن درد شکم، سردرد، حالت تهوع و اسهال می باشند. بیشتر این عوارض موقتی هستند و معمولاً با گذشت زمان برطرف می شوند. در صورت نگرانی در مورد هر یک از این عوارض، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید. 

این دارو ممکن است باعث اسهال نیز شود، بنابراین بهتر است هنگام مصرف این دارو مایعات زیادی مصرف کنید زیرا می تواند به جلوگیری از کمبود آب ناشی از آن کمک کند. اصلاح سبک زندگی مانند کاهش استعمال سیگار، افزایش فعالیت بدنی و رژیم غذایی سالم به شما کمک می کند تا نتایج بهتری بگیرید.

زنان باردار یا شیرده قبل از مصرف این دارو باید با پزشک خود مشورت کنند. سو هاضمه و درد شکم از مهم‌ترین عوارض جانبی داروی دافلون است که بیش از دوز توصیه شده مصرف شود. از قرص دافلون هرگز نباید در موارد اختلالات خونریزی و نقص کلیه استفاده شود. اگر سابقه مشکلات قلبی، کبدی یا کلیوی دارید، باید به پزشک خود اطلاع دهید.

قرص دافلون عمدتا برای جلوگیری یا درمان بیماری‌هایی مانند:

  • وریدهای واریسی: در موارد بزرگی و تورم اندام ها یعنی ساق پا یا بازوها (رگ‌های واریس) استفاده می‌شود.
  • استاز وریدی: برای درمان موارد انسداد جریان خون از طریق وریدها (استاز وریدی) استفاده می‌شود.
  • ادم لنفی: برای درمان احتباس موضعی مایعات که منجر به تورم (ادم لنفی) می‌شود، استفاده می‌شود.
  • بواسیر: بیشتر در موارد بواسیر (وجود توده) استفاده می‌شود.
  • درماتیت استاز: برای درمان موارد تغییرات پوستی در نتیجه تغییرات گردش خون یا تجمع مایعات استفاده می‌شود.
  • زخم پا: برای معالجه زخم‌های پا ناشی از گردش خون ضعیف استفاده می‌شود.

مزایای قرص دافلون برای درمان واریس

وریدهای واریسی به دلیل مشکل در جریان خون وریدهای پا به قلب ایجاد می شوند. قرص دافلون به بهبود جریان خون کمک می کند، نشت و همچنین پارگی ورید ها را کاهش می دهد، از لخته شدن خون جلوگیری می کند و همچنین به عنوان یک آنتی اکسیدان برای بهبودی عمل می کند. 

این قرص، باعث بهبود علائم واریس مانند درد و التهاب و درمان واریس می شود. در نهایت، می تواند به شما کمک کند کارهای روزمره خود را به راحتی انجام دهید و کیفیت زندگی شما را بهبود می بخشد.

خیلی از بیماران دوست دارند بدانند با مصرف این قرص چه اتفاقی می افتاد؟ آیا واریس پای آنها درمان می شود؟ و این رگهای برآمده برای همیشه از بین میروند؟
در ابتدا خوب است خاطر نشان کنیم همه انواع داروهای مورد استفاده در درمان واریس از جمله قرص دافلون برای دو هدف تجویز می شود:


1) کاهش درد و احساس سنگینی در پاها : داروهای واریس برای کم کردن شدت علایم به بیماران تجویز می شوند و در واقع با این داروها می خواهیم بیمار بتواند روال عادی فعالیت و کارهای روزمره را داشته باشد.
2)  محافظت در برابر بروز عوارض واریس هم هدف استفاده از برخی انواع داروها در واریس است.

دافلون هر دو اثر مفید را دارد یعنی هم باعث کاهش درد و ناراحتی های ناشی از واریس می شود هم اینکه جلوی بروز برخی از عوارض واریس را می گیرد.
قرص دافلون با ایجاد فرایند ضد التهابی در رگها جلوی ورم پا را می گیرد و به صورت اختصاصی به حفظ سلامت دریچه های لانه کبوتری موجود در دیواره داخلی رگها کمک می کند.
لازم است اشاره کنیم که از دست رفتن عملکرد دریچه های لانه کبوتری علت اصلی در بروز بیماری واریس است. دافلون با کمک به حفظ سلامت دریچه های لانه کبوتری دیواره رگها مانع از برگشت خون به عقب یا در اصطلاح پزشکی رفلاکس می شود و جلوی پیشرفت واریس را گرفته از بروز عوارض واریس پیشگیری می کند.

اثرات مثبت قرص دافلون

طبق مطالعات انجام شده بیماران با مصرف یک دوره ۶ ماهه قرص دافلون اثرات مثبت بسیاری را گزارش کرده اند:
1)  ورم پای بیماران واریسی کم شده است: با اندازه گیری دور مچ در بیماران با ورم ناحیه مچ تغییر قابل ملاحظه در مقدار ورم پا دیده شد. این اثر نوید بخش دافلون برای بیمارانی که به واسطه ورم ناشی از نارسایی وریدی دچار ناتوانی و محدودیت حرکتی شده اند، رضایت بخش می باشد. امروزه از این دارو برای رفع ورم در بیماران دچار نارسایی وریدی مزمن استفاده میشود.
2)  کاهش درد، سنگینی پا: این علایم که در بین بیماران واریسی متداول است با دافلون به خوبی کنترل می شود.
3)  کاهش تعداد دفعات کرامپ یا گرفتگی عضلات: یکی از آزاردهنده ترین علائم بیماری واریس که بیماران از آن یاد می کنند و باعث ناراحتی ، بهم خوردن خواب شبانه در بیمارن می شود با مصرف داروی دافلون تعداد دفعات بروز آن کاهش پیدا می کند.
4)  دافلون در مورد واریس لگنی هم مورد استفاده قرار می گیرد.
5) تسریع روند بهبود زخم وریدی: با دریافت مرتب قرص دافلون و رعایت توصیه های دیگر بیماران مبتلا به زخم پای وریدی در مقایسه با بیماران دیگر زودتر زخمشان بسته شد . دافلون با کم کردن التهاب و بهبود گردش خون به بسته شدن زخم کمک می کند.

دانستنی های لازم درباره‌ی مصرف دافلون

  • دافلون به صورت قرص‌های روکش دار موجود است
  • قرص دافلون معمولاً از طریق دهان با غذا یا بدون غذا مصرف می‌شود.
  • قرص‌ها نباید خرد یا جویده شوند بلکه باید به طور کلی بلعیده شوند.
  • دارو باید با فاصله زمانی مساوی بین دو دوز در زمان مشخص مصرف شود تا مقدار خاصی از دارو همیشه در بدن وجود داشته باشد.
  • استفاده از دافلون به عنوان داروی بدون نسخه توصیه نمی‌شود.
  • به دلیل خطر وقوع عوارض جانبی یا وابستگی، درمان با داروی دافلون نباید بیش از 3 ماه طول بکشد، مگر اینکه توسط پزشک توصیه شده باشد.

نحوه استفاده از قرص دافلون

این دارو را طبق دستور پزشک مصرف کنید. قرص را به صورت کامل ببلعید. آن را نشکنید یا خرد نکنید. قرص دافلون را همراه با غذا یا بدون غذا مصرف کنید و بهتر است آن را در یک زمان مشخص در روز مصرف کنید.

دوز معمول

میزان دوز مصرف مناسب قرص دافلون برای درمان:

  •  دوز دارو را می‌توان طبق وزن، سن، وضعیت روانی بیمار، شدت بیماری تحت درمان توسط پزشک تعیین کرد.
  •  رایج ترین دوز توصیه شده یک قرص 500 میلی گرمی دو بار در روز یا یک قرص 1000 میلی گرمی یک بار در روز بعد از غذا است.
  •  در موارد بواسیر حاد، 6 قرص در روز به مدت 4 روز و به دنبال آن 4 قرص در روز به مدت 3 روز توصیه می‌شود.
  •  در صورت تداوم علائم، سریعاً باید توصیه‌های پزشکی انجام شود.

عوارض قرص دافلون چیست؟

مهمترین  عوارض قرص دافلون بروز علائم گوارشی است، تهوع، ناراحتی معده، اسهال و استفراغ از جمله عوارض ناخواسته این دارو هستند.
همینطور سردرد، طعم غیر عادی در دهان، اشکال در تنفس یا بلع، تورم، خارش پوست، و کهیر جزو عوارضی است که برای این دارو گزارش شده اند.

این دارو شامل دیوسمین + هسپریدین (دافلون ۵۰۰ میلی گرم) می باشد و می تواند عوارض جانبی مانند تمام داروها ایجاد کند. اگر هر یک از عوارض جانبی جدی شود، یا اگر بیمار متوجه عوارضی شود که ذکر نشده است، سریعا باید به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهد. این دارو معمولاً به خوبی تحمل می شود.

بنابراین عوارض جانبی احتمالی عبارتند از:

  • شایع (کمتر از یک نفر از هر ۱۰ نفر، اما بیش از یک نفر از ۱۰۰ نفر): اسهال، سوءهاضمه، حالت تهوع، استفراغ.
  • غیر معمول (کمتر از یک در ۱۰۰ نفر، اما بیش از یک در ۱۰۰۰ نفر): کولیت (التهاب روده بزرگ).
  • نادر (کمتر از یک در ۱۰۰۰ نفر، اما بیش از یک از ۱۰ هزار نفر): سرگیجه، سردرد، ضعف، بثورات، خارش، کهیر.

مصرف دافلون در دوران بارداری وشیردهی

برای تصمیم گیری در این مورد با پزشک متخصص مشورت کنید. و در 3 ماه اول بارداری بهتر است استفاده نشود. همینطور اگر قصد بارداری دارید و یا باردار هستید پزشک خود را حتما مطلع نمایید.

  دقت کنید بدون تجویز دکتر دارو را استفاده نکنید و بدون مشورت با پزشک معالج بیش از 3 ماه از این دارو استفاده نکنید. اگر حساسیت به دیوسمین، فلاونوئید ها یا ترکیبات دارویی دیگر دارید حتما به پزشک خود بگویید.

سوالات متداول:

آیا قرص دافلون 500 در دوران بارداری بی‌خطر است؟

واکنش‌های شناخته شده‌ای از این دارو در دوران بارداری وجود ندارد و می‌توانید در صورت تجویز از جانب پزشک خود، این درمان را ادامه دهید. با این حال نباید سر از خود دست به درمان خود با این دارو بزنید.


 مصرف این دارو به چه صورت و چند بار در روز است؟

پزشک شما بسته به مشکلات و وضعیت کلی سلامت شما، مقدار مناسب دارو را تجویز می‌کند. از این نظر، دوز مصرفی این دارو در بین افراد متفاوت است و شما نباید طبق دستورالعمل استانداردی دوز استفاده کنید. به یاد داشته باشید که هر نوع مصرف بیش از حد می‌تواند به بدن شما آسیب برساند و نتایج نامطلوب مختلفی را به دنبال داشته باشد.


آیا برای دریافت این دارو به نسخه نیاز دارم؟

در بیشتر موارد، برای خرید و دریافت این دارو از داروخانه، نیازی به نسخه‌ی پزشک ندارید و این دارو بدون نسخه قابل تهیه است. با این حال، این ایده خوبی نیست که این دارو را خودسرانه و بدون مشورت با پزشک استفاده کنید. توجه داشته باشید که هر دارویی با عوارض جانبی همراه است و هنگام مصرف داروهای دیگر به طور همزمان، عوارض می‌توانند شدیدتر شوند. به همین دلیل، باید با پزشک خود مشورت کرده و در مورد تمام داروهایی که در حال حاضر برای درمان سایر مشکلات و بیماری‌های دیگر استفاده می‌کنید، به آن‌ها اطلاع دهید. پزشک کنش و واکنش‌های این دارو را با سایر داروها بررسی کرده و در صورت نبودن مشکلی، قرص را تجویز می‌کند.


آیا دافلون 500 عادت میاورد؟

اگرچه ممکن است هنگامی که دافلون 500 را برای مدت کوتاهی و برای چند روز مصرف کنید، مصرف این دارو عادت آور نباشد، اما ممکن است در طولانی مدت برخی از علائمی با ماهیت عادت آور را ایجاد کند. هنگام استفاده از این دارو به مدت چند ماه به طور مداوم باید مراقب باشید و همیشه با پزشک خود در مورد علائم مرتبط با ترک مصرف قرص مشورت کنید. به این ترتیب، می‌توانید دوز را طبق دستورالعمل پزشک خود مدیریت کنید و وقتی می‌خواهید در آینده مصرف آن را متوقف کنید، دوز را کمک کم و به تدریج کاهش دهید.


آیا قرص دافلون 500 بر فشار خون تأثیر می‌گذارد؟

مصرف این دارو تأثیری بر فشار خون ندارد. این دارو تنها با کاهش التهاب و تورم در ناحیه آسیب دیده، جریان خون را کاهش می‌دهد.


آیا ماهیت قرص دافلون 500 رقیق کنندگی خون است؟

دافلون 500 به عنوان یک ماده رقیق کننده خون عمل نمی‌کند و می‌توانید با اطمینان از این دارو هنگام تجویز پزشک استفاده کنید. با این وجود، باید در صورت ابتلا به هرگونه اختلال مرتبط با خون، مراقب باشید و پزشک خود را در مورد سایر داروهای مورد استفاده برای معالجه مشکلاتی که در حال حاضر دارید مطلع کنید.


در صورت مصرف بیش از حد قرص دافلون چه اتفاقی می‌افتد؟

مصرف بیش از حد هر دارو ممکن است احتمال عوارض جانبی جدی را افزایش دهد. بنابراین ، توصیه می‌شود به شدت به دوز تجویز شده دارو پایبند باشید و در صورت مشاهده علائم مصرف بیش از حد دارو، بلافاصله با تیم پزشکی مشورت کنید.


اگر مصرف یک دوز دافلون را فراموش کنم چه اتفاقی می‌افتد؟

فرد باید به محض یادآوری دوز فراموش شده را مصرف کند اما اگر زمان مصرف دوز بعدی است، از مصرف دوز فراموش شده خودداری کنید زیرا ممکن است منجر به مصرف بیش از حد دارو شود. از دست دادن دوز توصیه نمی‌شود و فرد باید دقیقاً به برنامه دوز دارو پایبند باشد.


اگر قرص دافلون که تاریخ مصرف آن منقضی شده بخورم چه اتفاقی می‌افتد؟

بعید است که یک دوز از داروی منقضی شده باعث بروز عارضه ای شود زیرا ممکن است اثر و قدرت خود را از دست داده باشد. با این حال، باید از مصرف داروی تاریخ مصرف گذشته خودداری کرد و در صورت احساس علائم نامطلوب پس از مصرف داروی تاریخ مصرف گذشته ، باید سریعاً با پزشک مشورت شود.


زمان شروع مصرف قرص دافلون چه زمانی است و تا چه زمانی اثر دافلون باقی می‌ماند؟

شروع اثر یا نتیجه دارو به شدت و دوز دارو بستگی دارد. تعداد کمی از بیماران پس از مصرف قرص دافلون به مدت حداقل یک تا سه هفته شدت علائم را نشان می‌دهند. شروع عمل و تسکین علائم در هر بیمار و بیماری تحت درمان متفاوت است.


چه موقع باید از مصرف دافلون خودداری کنید؟

قرص دافلون را در موارد زیر مصرف نکنید:

  •  آلرژی: در موارد سابقه آلرژیک یا شرایط آلرژی به دافلون یا هر مکمل غذایی دیگر که به صورت مصنوعی تولید شده است.
  •  اختلالات خونریزی: در موارد اختلالات خونریزی مانند هموفیلی، پورپورا، باید از مصرف آن اجتناب شود.
  •  نقص کلیه: در مواردی که بیماران دارای نقص کلیه هستند.
  •  در بارداری و شیردهی: به دلیل عدم وجود اطلاعات کافی در مورد انتقال قرص‌ها به شیر مادر، درمان با دافلون در شیردهی توصیه نمی‌شود.

سیلوستازول (سیلاستازول)

سیلوستازول - pletal -پلتال - cilostazol - عوارض سیلوستازول - نسخه - مرجع  داروی ایران

سیلوستازول باعث گشادشدن عروق خونرسان به پا ها می شود.همچنین گردش خون را بوسیله مهار تجمع پلاکتها بهبود می بخشد. داروی سیلوستازول در درمان علامتی لنگیدن متناوب بکار میرود. لنگش متناوب یک بیماری است که باعث گرفتگی و تنگ شدن رگهای خونی در پاها و درد ساق پا می شود و با راه رفتن بدتر و با استراحت بهبود پیدا می کند.
در بیماری مذکور جریان خون به پاها کاهش یافته و درد حین راه رفتن ااتفاق می افتد . این دارو توانایی راه رفتن بدون درد را بالا می برد. سیلوستازول دارویی ضد پلاکت و رگ گشا می باشد که از طریق ممانعت سلول های خونی به نام پلاکت ها از چسبیدن به هم و جلوگیری از لخته های مضر عمل می کند و در بیماری های قلبی عروقی مورد استفاده قرار می گیرد .بنابراین این دارو , خاصیت گشاد کنندگی عروق دارد .از عوارض مصرف این دارو می توان سردرد , اسهال و تپش قلب را نام برد .باید بدانید, که در زمان مصرف این دارو باید از کشیدن سیگار خودداری کنید .

داروی سیلوستازول مهارکننده cAMP فسفودی استراز 3 می باشد. مهار آنزیم فسفودی استراز باعث بالا رفتن غلظت AMP حلقوی درون پلاکتی و عروق خونی می شود که این امربترتیب منجر به مهار تجمع پلاکت ها و گشادی عروق می شود.

فارماکودینامیک

داروی سیلوستازول از مشتقات کوئینولینون می باشد. سیلوستازول گردش خون را بوسیله مهار تجمع پلاکتها بهبود می بخشد. سیلوستازول در درمان علامتی لنگیدن متناوب بکار میرود.
در بیماری لنگیدن های متناوب جریان خون به پاها کاهش می یابد و درد حین راه رفتن اتفاق می افتد و با استراحت برطرف می شود،. داروی سیلوستازول توانایی راه رفتن بدون درد را بالا می برد.

فارماکوکینتیک

سیلوستازول پس از مصرف خوراکی بخوبی جذب می شود.غذای چرب میزان جذب سیلوستازول را بالا می برد.
پیوند سیلوستازول به پروتئین های پلاسما ، عمدتا آلبومین ، 95 تا 98% می باشد.
متابولیسم سیلوستازول ، کبدی است و از طریق سیتوکروم P-450 صورت می گیرد.
متابولیت ها عمدتا از طریق ادرار دفع می شوند. نیمه عمر حذفی سیلوستازول و متابولیت هایش حدود 11 تا 13 ساعت است.

نام تجاری: pletal  / اشکال دارویی : قرص ۵۰ و ۱۰۰ میلیگرم

مقدار و روش مصرف داروی سیلوستازول

  • قبل از شروع درمان با داروی سیلوستازول ، بروشور دارویی داخل بسته را به دقت مطالعه کنید. این بروشور به شما کمک می‌کند تا اطلاعات جامعی را راجع به دارو به دست آورده و از عوارض جانبی احتمالی آن مطلع شوید.
  • دوز و مقدار داروی سیلوستازول ، از فردی به فرد دیگر متفاوت است؛ دارو را دقیقاً همانطور که پزشک به شما تجویز کرده است، استفاده نمایید. دوز ۱۰۰ میلی گرم از این دارو وجود دارد. معمولاً این دارو به صورت دو قرص ۱۰۰ میلی گرم دو بار در روز تجویز می‌شود.
  • سعی کنید سیلوستازول را ۳۰ دقیقه قبل یا ۲ ساعت بعد از غذا مصرف کنید.
  • اگر فراموش کردید که دوز داروی سیلوستازول روزانه خود را در زمان مشخص مصرف کنید و زمانی به یاد آوردید که نزدیک به ساعت دوز بعدی دارو بود از مصرف آن خودداری کنید.

روزی دو بار به طور معمول حداقل 30 دقیقه قبل یا دو ساعت بعد از صبحانه و شام مصرف شود. سعی کنید از این دارو در همان زمان در هر روز استفاده کنید.

موارد منع مصرف داروی سیلوستازول

  • به تاریخ انقضای داروی سیلوستازول توجه کنید و اگر دارویی که در دستتان است تاریخ انقضای آن تمام‌شده است،از آن مصرف نکنید.
  • هرگز داروی سیلوستازول را به فرد دیگری حتی با علائم مشابه خودتان تجویز نکنید.
  • تداخل دارویی سیلوستازول را چک کنید و اگر در حال استفاده از دارویی هستید که با این دارو تداخل دارد، با پزشک خود راجع به استفاده از داروهایتان مشورت نمایید.

مصرف سیلوستازول در بارداری و شیردهی

هنوز مشخص نیست که آیا این دارو در دوران بارداری ایمن است. اگر باردار هستید یا قصد باردار شدن دارید قبل از مصرف این دارو با دکتر خود گفتگو کنید.

همچنین مشخص نیست که آیا این دارو از شیر مادر عبور می کند و یا می تواند به نوزاد مصرف کنده شیر مادر, آسیب برساند. اگر این دارو را میخورید قبل از شیردهی با دکتر خود مشورت نمایید.

تداخلات دارویی سیلوستازول

تداخل داروها با یکدیگر – پزشک تو – سایت پزشکی

تداخل دارویی ممکن است عملکرد داروها را تغییر و خطر ابتلا به عوارض جانبی جدی را افزایش دهد. یک لیست از تمام داروهایی (ازجمله داروهای با نسخه / بدون نسخه و داروهای گیاهی) که استفاده می‌کنید تهیه کرده و آن را با دکتر و داروساز خود به اشتراک بگذارید. دوز دارو مصرفی خود را بدون مشورت با دکتر خود تغییر نداده و یا مصرف دارو را ترک نکنید.

  • برخی از داروهایی که ممکن است با این دارو تداخل کنند عبارتند از: تیپراناویر، دی پیریدامول (Dipyridamole)، “رقیق‌کننده‌های خون” مانند هپارین و وارفارین (warfarin).
  • برچسب روی تمام داروهایتان به‌خصوص داروهای ضد درد یا تب (داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ناپروکسن، آسپیرین و ایبوپروفن (ibuprofen)) را بررسی کنید، زیرا مواد تشکیل‌ دهنده‌ ای آن‌ها شبیه به سیلوستازول است و ممکن است عوارض جانبی این دارو را شدیدتر کند.
  • اگر پزشک به شما آسپرین با دوز پایین (معمولاً ۳۲۵-۸۱ میلی‌گرم در روز) را برای جلوگیری از حمله قلبی یا سکته مغزی تجویز کرده است، باید این دارو را حتماً مصرف کنید.حتماً راجع به مصرف این دارو با داروهای دیگر با داروساز خود مشورت کنید.
  • سیلوستازول اگر با داروهای دیگر ضد پلاکت مانند کلوپیدوگرل (clopidogrel) و آسپرین مصرف شود، می‌تواند خطر خونریزی را افزایش دهد. در مورد داروهایی که استفاده می‌کنید ، با پزشک خود مشورت نمایید.

موارد هشدار و احتیاطات ویژه حین مصرف داروی سیلوستازول

بعضی دارو‌ها را نمی‌توان در بعضی از شرایط تجویز نمود و بعضی دارو‌ها نیز در صورتی که نیاز به درمان تکمیلی باشد تجویز می‌گردد؛ بنابراین بهتر است که قبل از مصرف داروی سیلوستازول ، پزشکتان از موارد زیر مطلع باشد:

  • در صورتی‌ که باردار هستید و یا قصد باردار شدن دارید یا در صورتی‌ که به نوزاد خود شیر می‌دهید.
  • در صورتی که مشکل کبدی یا کلیوی دارید.
  • اگر مبتلابه دیابت شیرین هستید.
  • اگر بیماری قلبی یا فشارخون بالا دارید.
  • اگر می‌دانید که در معرض خطر خونریزی هستید – مثلا اگر زخم معده دارید یا اخیراً عمل جراحی داشته‌اید.
  • اگر در حال مصرف داروی خاصی هستید. این داروها شامل تمامی داروهای در دسترس است، چه برایتان تجویز شده است و چه بدون تجویز پزشک آن را مصرف می‌کنید نظیر داروهای گیاهی و داروهای مکمل.
  • اگر سابقه واکنش آلرژیک به دارویی دارید.

عوارض جانبی داروی سیلوستازول

همه داروها ممکن است عوارض جانبی ایجاد کنند. اما بسیاری از مصرف‌ کنندگان نیز هیچ نوع عارضه‌ای بروز نمی‌دهند. یکسری از عوارض بعد از گذشت مدت کوتاهی از مصرف دارو، از بین می‌روند. در‌ صورت بروز مستمر هریک از عوارض می‌بایست به پزشک اطلاع داده شود.

عوارض رایج داروی سیلوستازول

  • سردرد: از داروساز خود بخواهید که یک مسکن مناسب برایتان تجویز کند.
  • اسهال: آب بخورید تا آب از دست رفته بدنتان جایگزین شود.

عوارض نادر داروی سیلوستازول

  • احساس سرگیجه، خواب آلودگی، خستگی یا سرگیجه: اگر دچار سرگیجه شدید، دراز بکشید. این عوارض پس از یک یا دو هفته بهبود می‌یابند، اما اگر ادامه پیدا کردند، با پزشک خود مشورت کنید.
  • احساس بیماری (حالت تهوع و استفراغ)، سوء هاضمه و نفخ: سعی کنید غذاهای ساده و بدون ادویه بخورید.
  • کمبود اشتها، ضربان قلب سریع، درد قفسه سینه، آبریزش بینی، تورم مچ پا و پاها ، خارش پوست: اگر این عوارض آزاردهنده شد، در اسرع وقت با پزشک خود مشورت کنید.

در صورت بروز عوارض جانبی جدی مثل ورم دست و پا ، کوفتگی ، خونریزی ، مدفوع سیاه و خونی ، استفراغ به شکل دانه های قهوه ، علائم عفونت ( مثل تب و یا کلو درد ماندگار ) بلافاصله به پزشک اطلاع دهید .

اگر عوارض جانبی دیگری مثل درد بازوی چپ ، فک و قفسه سینه ، احساس ضعف و غش ، ضربان قلب نامنظم ، سریع و ضربه ایی ، سرگیجه شدید ، اختلال در بینایی ، ضعف در یک طرف بدن ، لکنت زبان و سرگیجه داشتید بلافاصله کمک پزشکی بگیرید .

نکته مهم:

سیلوستازول ممکن است با اختلالات خون در برخی از افراد همراه باشد. اگر شما علائمی مانند کبودی یا خونریزی، گلو درد یا تب را تجربه کردید، باید به پزشک مراجعه نمایید.

  • سیلوستازول ممکن است سبب سرگیجه شود در صورت مصرف دارو رانندگی نکنید.
  • الکل ممکن است عوارض جانبی خاصی از سیلوستازول را بدتر کند
  • اگر شما هر علائم دیگری دارید که احساس می‌کنید به خاطر استفاده از داروی سیلوستازول می‌باشد، با پزشک خود مشورت کنید.

مصرف بیش از حد داروی سیلوستازول (مسمومیت دارویی)

  • سیلوستازول را بیش از دوز تجویز شده توسط پزشک ، مصرف نکنید.
  • اگر احساس کردید که فردی دچار مسمومیت دارویی شده است و علائمی مانند سردرد شدید، ضربان قلب بسیار سریع و نامنظم، سرگیجه شدید یا غش و ضعف (از حال رفتن) در او دیدید، سریعاً با اورژانس تماس بگیرید.

اگر فردی دوز بیش از حد مصرف کرد و مشکلات جدی مثل اختلال در تنفس داشت با ۹۱۱ تماس بگیرید. علائم دوز بالا شامل سردرد شدید ، ضربان قلب نامنظم و سریع و سرگیجه است

این دارو را در اختیار دیگران قرار ندهید. برای بهبود روند راه رفتن و کاهش درد در مورد تمرینات ورزشی با پزشکتان مشورت کنید. تستهای آزمایشگاهی یا پزشکی باید به صورت دوره ایی انجام شود تا پیشرفت روند درمان و یا عوارض جانبی آن مشخص شود.

دوز فراموش شده

اگر دوزی را فراموش کردید هر زمان به یاد اورید بلافاصله انرا مصرف کنید . اگر نزدیک زمان مصرف بعدی است دوز فراموش شده را مصرف نکنید . دوز دارو را دو برابر نکنید .

توصیه های پرستاری سیلوستازول

  1. سیلوستازول شامل یک جعبه سیاه هشدار است زیرا داروهای مشابه به دلایلی خطر مرگ را در افراد با نارسایی احتقانی قلب ایجاد می کنند. اگر شما هر نوع نارسایی قلبی دارید قبل از مصرف این دارو به دکتر بگویید.
  2. همچنین، با دکتر خود بگویید اگر شما و یا تا به حال دارای موارد زیر بوده اید:
  3. مشکلات خونریزی و یا هر اختلالی که باعث ناتوانی در تشکیل لخته شدن خون شود. هر گونه خونریزی فعال (به خصوص زخم گوارشی یا خونریزی مغزی) سطح پلاکت خون پایین ، بیماری کبد ، بیماری کلیوی ، آلرژی به داروها، غذاها یا مواد دیگر
  4. قبل از هر نوع عمل جراحی با دکتر یا دندانپزشک مصرف این دارو را در میان بگذارید. در موارد نادر، این دارو می تواند توانایی بدن شما برای مبارزه با عفونت را کاهش دهد از تماس با افرادی که, دچار سرماخوردگی و یا عفونت هستند اجتناب کنید.
  5. این دارو باید با احتیاط شدید در کودکان استفاده می شود ایمنی و اثربخشی در بچه ها تایید نشده است. افراد مسن ممکن است به عوارض جانبی سیلوستازول حساس تر باشند. این دارو برای کنترل علائم لنگش متناوب است اما برای شرایط درمان نیست.
  6. مصرف این دارو را حتی اگر احساس خوبی دارید ادامه دهید برای توقف دارو با دکتر خود صحبت کنید. شما ممکن است در عرض دو تا چهار هفته از شروع سیلوستازول متوجه بهبود شوید اما می تواند تا ۱۲ هفته , طول بکشد تا شما مزایای کامل دارو را تجربه کنید.

شرایط نگهداری داروی سیلوستازول

  • دارو را از دسترس کودکان دور نگه دارید.
  • دارو را در جایی خشک و خنک و به دور از گرما و تابش نور مستقیم نگه‌ دارید.

پنتوکسی فیلین

قرص پنتوکسی فیلین یا ترنتال (Trental) برای بهبود جریان خون استفاده می شود. بهبود جریان خون باعث می شود تا گرفتگی عضلات پا و سایر علائم بیماری عروق (بیماری مرتبط با رگ ها و شریان ها) را کاهش دهد. این دارو همچنین کمک می کند تا خون شما اکسیژن را به بافت ها و اندام ها منتقل کند.

داروی Pentoxifylline یک مشتق گزانتین می باشد که در درمان بیماری های عروق محیطی کاربرد دارد اگرچه اغلب جزء گروه وازودیلاتورها طبقه بندی می شود ولی فعالیت اولیه آن کاهش ویسکوزیته خون می باشد که احتمالاً از طریق اثر بر قابلیت تغییر شکل گلبولهای قرمز و چسبندگی و تجمع پلاکتی می باشد. این دارو باعث افزایش جریان خون در بافت های ایسکمیک و بهبود اکسیژن رسانی بافتی در بیماران دچار به بیماری های عروق محیطی و بهبود اکسیژن رسانی کورتکس مغز و مایع مغزی نخاعی در اختلالات عروقی مغز می شود. Pentoxifylline همچنین باعث مهار تولید سیتوکین ها و فاکتور آلفای نکروز کننده تومور ( TNFالفا) می شود که این خصوصیت در مورد تعدادی از بیماری ها تحت بررسی است.
در درمان بیماری های عروق محیطی دوز معمول آن mg400، 3 بار در روز و به صورت خوراکی از فرم دارو با آزادسازی اصلاح شده می باشد که جهت دوز نگهداری و یا در مواردی که عوارض جانبی مشکل ساز می باشند به mg400، 2 بار در روز کاهش می یابد. دوزهای تجویزی می بایست با غذا مصرف شوند تا از اختلالات گوارشی کاسته شود همچنین در بیماریهای کبدی و کلیوی نیاز به کاهش دوز پیدا می شود. آثار سودمنددارو تا 2 الی 8 هفته بعد از شروع درمان ظاهر نمی شوند.

مکانیسم اثر پنتوکسی فیلین

پنتوکسی فیلین موجب بهبود جریان خون از طریق کاهش ویسکوزیته ی خون و افزایش انعطاف گلبول های قرمز می گردد.

فارماکوکینتیک پنتوکسی فیلین

داروی Pentoxifylline به سهولت از مسیر گوارشی جذب می گردد ولی تحت مسیر اول متابولیسم کبدی قرار می گیرد که بعضی از متابولیت های حاصله فعال هستند. نیمه عمر پلاسمایی آن بین 4% تا 8% ساعت می یاشد که در مورد متابولیت هایش بین یک تا 6/1 ساعت متغیر می باشد. در طی 24 ساعت اکثر دوز تجویزی از طریق ادرار و عمدتاً به شکل متابولیت ها دفع می شوند و کمتر از 4% از طریق مدفوع دفع می گردد. در افراد مسن و بیماران کبدی حذف آن کم می شود Pentoxifylline و متابولیت هایش در شیر مادرتوزیع می شوند.

مواردی که باید قبل از مصرف با پزشک در میان گذاشت

در صورتی که به پنتوکسی فیلین حساسیت دارید، یا اگر به کافئین یا تئوفیلین (الیوكوفیلین، تئو 24، تئورا، اسلوبید، تئوكرون، تئولیر، یونیفیل و…) حساس هستید نباید از این دارو استفاده کنید.

همچنین اگر اخیرا خونریزی مغزی یا شبکیه چشم داشته اید نباید از پنتوکسی فیلین استفاده کنید.

برای اطمینان از اینکه پنتوکسی فیلین برای شما مضرر نیست، در صورتی که هر یک از موارد زیر در شما صدق کند آن را به پزشک خود اطلاع دهید:

  • بیماری عروق کرونر (سختی شریان ها)
  • بیماری کبد یا کلیه
  • بیماری قلبی
  • سابقه خونریزی در مغز یا داخل چشم شما
  • سابقه حمله قلبی یا سکته مغزی
  • زخم معده یا روده
  • اگر از تئوفیلین استفاده میکنید
  • اگر اخیرا عمل جراحی داشته باشید
  • اگر از دارو هایی برای درمان یا پیشگیری از لخته شدن خون استفاده می کنید

در دوره بارداری معلوم نیست که آیا ترنتال سبب آسیب جینین میشود یا نه. درصورتی که حامله هستید یا در حال برنامه ریزی برای بارداری هستید، آن را با پزشک خود در میان بگذارید.

پنتوکسی فیلین می تواند به شیر مادر منتقل شود و ممکن است به نوزاد شیرخوار آسیب برساند. زمانی که از پنتوکسی فیلین استفاده می کنید نباید به نوزاد خود شیر دهید.

نحوه مصرف ترنتال

همه دستورات پزشک خود را در رابطه با مصرف این دارو دنبال کنید. این دارو را در مقادیر بزرگتر یا کوچکتر و یا طولانی تر مصرف نکنید.

ترنتال معمولا 3 بار در هر روز همراه با غذا مصرف می شود. دستورالعمل های دکتر خود را در این رابطه دنبال کنید.

در حالی که از ترنتال استفاده می کنید، ممکن است به آزمایش های خون بصورت متوالی نیاز داشته باشید.

قرص را خرد، جویده یا نشکنید و آن را بصورت کامل ببلعید.

ممکن است 4 هفته طول بکشد تا علائم شما بهبود یابند. در صورتی که علائم شما پس از 8 هفته بهبود نیافت، مصرف خود را ادامه دهید و به پزشک خود در این رابطه اطلاع دهید.

دارو را در دمای اتاق و بدور از رطوبت، گرما و نور نگهداری کنید.

در صورت فراموش کردن مصرف

هر نوبت مصرفی که فراموش کردید هر چه زود تر مصرف کنید یا اگر موعد نوبت بعدی رسیده است از مصرف دوباره داروی فراموش شده باز زنید، برای جبران نوبت های از دست رفته به صورت دوبل مصرف نکنید. اگر در این رابطه نگران هستید، با پزشک خود در تماس باشید.

عوارض پنتوکسی فیلین

در صورت وجود واکنش های آلرژیک مانند ورم کهیر، تنفس سخت، تورم صورت، لبها، زبان یا گلو با اورژانس در تماس باشید.

اگر عوارض جانبی زیر در شما بوجود آمد در اولین فرصت با پزشک خود در تماس باشید:

  • درد قفسه سینه
  • تپش قلب و یا لرزش در قفسه سینه
  • ادرار قرمز یا صورتی رنگ
  • احساس سرگیجه و داشتن حسی مانند غش کردن
  • علائم خونریزی معده – مدفوع خونی یا تیره، سرفه های خونی یا استفراغ با زمینه قهوه ای رنگ

عوارض جانبی رایج ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • ناراحتی کلی بدن
  • فلاشینگ سیستم قلب و عروق
  • سرگیجه سردرد
  • تهوع، استفراغ و ناراحتی شکمی، التهاب، اسهال، دیسپسی
  • واکنشهای متابولیسم
  • درد بدن و اسپاسم عضلانی، تغییر وزن، کمر درد، طعم بد در دهان، گرفتگی عضلات پا، تب، ضعف، عرق کردن.
  • درد قفسه سینه، آریتمی، فشار خون بالا، تنگی نفس، ادم، آنژین، تاکی کاردی.
  • خواب آلودگی، لرزش، اضطراب و تحریک پذیری، سردرگمی، بی خوابی، بی حسی.
  • سوزش شکم، درد شکمی، بی اشتهایی، یبوست، خونریزی، سوزش سر دل، بزاق، گلو و دهان خشک، هپاتیت، زردی، افزایش آنزیم های کبدی.
  • کاهش سرم فیبرینوژن، پان سیتوپنی، پورپورا، ترومبوسیتوپنی، لکوپنی، آنمی، آنمی آپلاستیک.
  • واکنش های حساسیت پریریت، بثورات، آنژیوادما.
  • حس خاص بینایی، اسکاتوم، سوزش، پریشانی.
  • اختلالات گوارشي، کليه و کلستاز داخل کبد.
  • اختلالات سیستم ایمنی واکنش شدید آنافیلاکتیک- آنافیلاکتوئید، به عنوان مثال، ادم ناشی از آنژینوئوزوئید، برونکوسپاسم، گاهی شوک.
  • عفونت ها و آلودگی ها مننژیت آسپتیک.
  • افزایش ترانس آمیناز
  • اختلالات خواب
  • مشکلات پوستی و بافتی و قرمز شدن پوست زیر بغل.
  • اختلال خونریزی عروق

تداخلات دارویی

  • آنتی اسیدها در بیماران مبتلا به عوارض جانبی گوارشی: آنتی اسیدهای معده ممکن است به همراه این دارو تجویز شوند. در مطالعات، هیچ دخالتی با جذب ترنتال توسط آنتی اسیدها مشاهده نشد.
  • داروی ضد فشار خون: پنتوکسی فیلین ممکن است فعالیت دارو های ضد فشار خون را تقویت کند. بیماران دریافت کننده این عوامل نیاز به نظارت بر فشار خون و احتمالا کاهش دوز داروهای ضد فشار خون دارند.
  • داروهای ضد انعقاد: گزارش شده است این داروها در شدت یا ضعف اثر گذاری اثر دارد. در صورت استفاده از پنتوکسی فیلین، تغییر دوز دارو های ضد انعقاد در این بیماران توصیه می شود.
  • وارفارین: در این بیماران باید نظارت مکرر بر زمان پروترومبین (انعقاد خون) داشته باشند، در حالی که بیماران با سایر عوامل خطر ساز خونریزی (مثلا جراحی) باید معاینه دوره ای برای علائم خونریزی، از جمله هماتوکریت و هموگلوبین داشته باشند.
  • سایمتیدین: در طی استفاده همزمان از سایمتیدین و پنتوکسی فیلین، به طور قابل توجهی غلظت پنتوکسی فیلین در پلاسما افزایش می یابد که ممکن است عوارض جانبی را افزایش دهد.
  • اریترومایسین: در مورد اثر متقابل این دارو و اریترومایسین مطالبی در دسترس نیست. با این حال، تجویز همزمان اریترومایسین با این دارو موجب افزایش معنی دار سرم تئوفیلین با واکنش های سمی می شود. با مصرف این دارو، عوامل هیپوژیکسمی و اثرات کاهش دهنده قند خون انسولین یا داروهای خوراکی آنتی دیابتیک ممکن است تقویت شود. در بیماران تحت درمان با داروهای هیپوگلایسمی، هنگامی که این دارو تجویز می شود، ممکن است تنظیم مقادیر ​​دوز داروهای آنتی دیابت لازم باشد؛ بنابراین توصیه می شود بیماران دیابتی که این دارو را نیز مصرف می کنند، تحت نظارت قرار گیرند.
  • تئوفیلین: گرچه علت ناشناخته است، استفاده همزمان از پنتوکسی فیلین با تئوفیلین منجر به افزایش سطح پلاسمایی تئوفیلین شده است که ممکن است احتمال عوارض جانبی را افزایش دهد.

بطور کلی مصرف قرص پنتوکسی فیلین با هریک از داروهای زیر معمولا توصیه نمی‌شود، اما در برخی موارد ممکن است نیاز باشد. اگر هردو دارو با هم تجویز شوند، پزشک ممکن است دوز یا دفعات مصرف یک یا هردو دارو را تغییر دهد.

  • اسکلوفناک (Aceclofenac)
  • آسمتاسین (Acemetacin)
  • آدنوزین (Adenosine)
  • آمتولمتین گواسیل (Amtolmetin Guacil)
  • آسپرین (Aspirin)
  • برمفناک (Bromfenac)
  • بوفکساماک (Bufexamac)
  • سلکوکسیب (Celecoxib)
  • کولین سالسیلات (Choline Salicylate)
  • کلونیکسین (Clonixin)
  • دکسی ایبوپروفن (Dexibuprofen)
  • دکسکتوپروفن (Dexketoprofen)
  • دیکلوفناک (Diclofenac)
  • دیفلونیسال (Diflunisal)
  • دیپیرون (Dipyrone)
  • دروکسیکام (Droxicam)
  • اتودولاک (Etodolac)
  • اتوفنامات (Etofenamate)
  • اتوریکوکسیب (Etoricoxib)
  • فلبیناک (Felbinac)

استفاده‌ی قرص پنتوکسی فیلین با هریک از داروهای زیر ممکن است منجر به افزایش ریسک عوارض جانبی خاصی شود، اما استفاده‌ی هردو دارو ممکن است بهترین درمان برای شما باشد. اگر هردو دارو با هم تجویز شوند، پزشک ممکن است دوز یا دفعات مصرف یک یا هردو دارو را تغییر دهد.

  • آسنوکومارول (Acenocoumarol)
  • سایمتیدین (Cimetidine)
  • دیکومارول (Dicumarol)
  • تئوفیلین (Theophylline)
  • وارفارین (Warfarin)
  • تداخل با غذا ثابت نشده است.
  • تداخل با محصول گیاهی ثابت نشده است.
  • تداخل با آزمایش های آزمایشگاهی ثابت نشده است.
  • تداخل با شیوه زندگی ثابت نشده است.

هشدارها

با اولین نشانه های واکنش آنافیلاکتیک – آنافیلاکتوئید، مصرف دارو باید قطع شود و پزشک باید مطلع شود.

بیماران مبتلا به اختلال کبدی باید در طول درمان تحت نظارت قرار گیرند و ممکن است نیاز به دوز پایین داشته باشند. از آنجایی که پنتوکسی فیلین به طور گسترده در کبد متابولیزه می شود، استفاده از این دارو در بیماران دارای اختلال شدید کبدی توصیه نمی شود.

بیماران مبتلا به اختلال کلیوی (کاهنده کراتینین کمتر از 80 میلی لیتر در دقیقه) باید در طول درمان تحت نظارت قرار گیرند و ممکن است نیاز به دوز پایین داشته باشند. از آنجا که پنتوکسی فیلین از طریق کلیه ها دفع می شود، استفاده از این دارو در بیماران مبتلا به اختلال شدید کلیوی توصیه نمی شود.

قلبی عروق

هنگام تزریق پنتوکسی فیلین به بیماران با فشار خون پایین یا دارای لخته خون باید احتیاط شود. در چنین مواردی هر گونه افزایش دوز باید به تدریج انجام شود و نظارت دقیق لازم است. بیماران مبتلا به آریتمی قلبی شدید باید در طول درمان تحت نظارت قرار گیرند.

هماتولوژیک

مصرف این دارو با خونریزی و یا زمان پروترومبین طولانی همراه است. خطر خونریزی ممکن است با درمان ترکیبی با داروهای ضد انعقادی افزایش یابد؛ بنابراین، در بیماران مبتلا به اختلالات انعقادی یا درمانی با درمان ضد انعقادی، این دارو باید با احتیاط و بصورت تنها مورد استفاده قرار گیرد و نظارت دقیق لازم است.

زنان باردار

مطالعات تکمیلی بر روی موش و خرگوش در دوزهای 2، 11 و 23 بار بیشتر از مقدار توصیه شده روزانه انسان انجام شده است و هیچ نشانه ای از ناباروری یا آسیب به جنین به علت پنتوکسی فیلین نشان نداده است. در مورد زنان باردار تجربه کافی وجود ندارد؛ بنابراین، برای زنان باردار توصیه نمی شود مگر اینکه مزایای مورد انتظار برای مادران بیش از خطر احتمالی برای جنین باشد.

زنان شیرده

پنتوکسی فیلین و متابولیت های اصلی آن پس از مصرف 400 میلی گرم دوز خوراکی وارد شیر انسان می شوند. به بیمار باید توصیه شود که شیر دهی یا مصرف دارو را بسته به اهمیت دارو برای مادر متوقف کند.

اطفال

استفاده دارو در بیماران زیر 18 سال توصیه نمی شود زیرا ایمنی و اثربخشی در این گروه سنی وجود ندارد.

افراد سالخورده

در افراد سالخورده به علت افزایش سطح پنتوکسی فیلین و متابولیت های آن در پلاسما، باید با احتیاط بیشتری دارو مصرف شود. به علت افزایش غلظت دارو در پلاسما در بیماران سالخورده میزان بروز بعضی عوارض جانبی افزایش می یابد؛ بنابراین تنظیم دوز دقیق توصیه می شود.

مصرف بیش از حد

به نظر می رسد علائم مربوطه معمولا 4- 5 ساعت پس از مصرف شروع می شود و حدود 12 ساعت طول می کشد. علایم اولیه مصرف بیش از حد پنتوکسی فیلین ممکن است تهوع، سرگیجه، تاکی کاردی، تب، خونریزی گوارشی، استفراغ قهوه ای و آرو فلکسیا باشد. بیشترین میزان مصرف خوراکی 80 میلی گرم بر کیلوگرم بوده که همراه آن فلاشینگ، فشار خون بالا، تشنج، خواب آلودگی، از دست دادن هوشیاری، تب و آشفتگی مشاهده شده است. تمام بیماران بهبود یافتند.

استفاده از پنتوکسی فیلین در موارد زیر ممنوع است:

  • بیماران حساس به پنتوکسی فیلین یا سایر ژانتین ها مانند کافئین، تئوفیلین و تئوباریم یا هر عنصری که در فرمولاسیون یا جزء کانتینر دارو باشد.
  • بیماران مبتلا به نارسایی حاد قلب.
  • بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر شدید هنگامی که در تشخیص پزشک، تحریک میوکارد ممکن است مضر باشد.
  • بیماران مبتلا به خونریزی (مثلا خونریزی گسترده شبکیه) یا در معرض خطر خونریزی زیاد.
  • بیماران مبتلا به زخم پپتیک یا داشتن سابقه در این مورد.

اسامی تجاری موجود :

پلاویکس (plavix)

در خون قطعات سلولی ویژه ای وجود دارد به نام پلاکت. پلاکت ها به یکدیگر می چسبند و  لخته تشکیل می دهند تا از بروز خونریزی پیشگیری نمایند. گاهی اوقات پلاکتها در داخل عروق لخته ایجاد می کنند که می‌تواند موجب انسداد عروق و وقوع سکته های قلبی و مغزی گردد. وجود چربی در عروق و یا ضربان قلب نامنظم و سریع می تواند این موضوع را تشدید کند. چنانچه این لخته در عروق اطراف قلب تشکیل شود، منجر به کاهش خونرسانی به قلب می گردد. پلاویکس در شرایط پس از حملات قلبی یا دردهای آنژین قلبی کنترل نشده و پس از عمل های جراحی قلب و عروق مانند استنت گذاری عروق قلب کاربرد دارد . پلاویکس با کاهش چسبندگی پلاکت ها از تجمع پلاکتی و تشکیل لخته جلوگیری می نماید و این کار احتمال بروز حملات قلبی یا سکته را کاهش می‌دهد.

قرص کلوپیدوگرل (Clopidogrel) با نام های تجاری پلاویکس (Plavix) ، اسویکس  (Osvix) و زیلت (Zyllt) هم شناخته می شود از به هم چسبیدن پلاکت‌های خون و پیشگیری از تشکیل لخته کمک می‌نماید. پلاکت ها ساختارهای بسیار کوچکی در خون هستند که با تجمع و اتصال به یکدیگر فرایند تشکیل لخته را موجب می شوند. داروهای مهارکننده پلاکت با جلوگیری از تجمع پلاکت ها از تشکیل لخته جلوگیری می کنند. این دارو باعث می شود خون به راحتی در عروق جریان یافته واکسیژن به ارگان‌های حیاتی بدن مانند مغز و قلب برسد. نتیجه آن پیشگیری از بروز سکته قلبی و مغزی است.

قرص پلاویکس بیشتر برای افراد با سابقه سکته تجویز می شود تا از بروز دوباره این عارضه در آن های جلوگیری شود. پلاویکس در بالغین مبتلا به تصلب شرایین برای پیشگیری از لخته شدن خون و مشکلات ناشی از آن مثل سکته مغزی ، حمله قلبی و مرگ مورد استفاده قرار می گیرد. معمولا میزان مصرف این داروها روزانه ۱ عدد قرص ۷۵ میلی گرمی است. اما با توجه به شرایط بیمار ممکن است پزشک دستور خاصی به شما بدهد که باید حتما دارو را طبق آن دستور استفاده کنید. مدت استفاده بر اساس علت شروع درد متفاوت است و ممکن است گاهی لازم باشد تا آخر عمر استفاده شود. توجه داشته باشید این دارو را به هیچ عنوان خودسرانه قطع نکنید و حتما طبق دستور پزشک عمل کنید.

عملکرد دارو

  • این دارو ابتدا از طریق معده به کبد رسیده و در کبد در اثر فعالیت آنزیم های فعال کننده به متابلیت های فعال تبدیل می شود.
  • داروی فعال شده در کبد، با اتصال به پلاکت های خون، آنها را به صورت دایمی غیرفعال می کند.
  • با مهار پلاکت ها، روند فعال شدن و اتصال پلاکت ها به هم مهار شده و از آنجا که اتصال پلاکت ها عامل اصلی تشکیل لخته خون است، لذا لخته خون تشکیل نخواهد شد.
  • کلوپیدوگرل معمولا در کنار آسپیرین برای درمان بیماری های مرتبط با لخته های شریانی مورد استفاده قرار می گیرد. مانند سکته قلبی، سکته مغزی، حملات حاد قلبی.
  • در افرادی که استنت قلبی یا استنت در سایر عروق بدن دارند، بسته به نوع استنت و نوع بیماری، تا مدت مشخصی در کنار آسپیرین استفاده می شود.
  • در افرادی که به آسپیرین حساسیت دارند، می توان آن را به جای آسپیرین استفاده کرد.

  اشکال و انواع دارو

  • داروی کلوپیدوگرل در قرص های 75 میلی گرم موجود است. در ایران این دارو به نام های مختلف در دسترس است.
  • قرص پلاویکس 75 میلی، Plavix
  • قرص اسویکس 75 میلی، Osvix
  • قرص زیلت Zyllt  75 میلی
  • و قرص کلوپیدوگرل 75 میلی

دوز و زمان مصرف

  • کلوپیدوگرل یک بار در روز مصرف می شود. البته در شرایطی بعد از تعبیه استنت قلبی یا در افرادی که خطر بسیار زیادی برای ایجاد لخته خون دارند، شاید پزشک معالج توصیه کند در روز دو عدد قرص مصرف شود.
  • در ابتدای شروع مصرف دارو جهت سرعت بخشیدن به شروع اثر دارو همزمان 4 تا 8 عدد قرص به صورت همزمان باید مصرف شود.
  • طول مدت مصرف این دارو در افرادی که همزمان از آسپیرین یا سایر رقیق کننده های خون استفاده می کنند، از یک ماه تا یکسال است. البته این دوره با نظر پزشک معالج می تواند کاهش یا افزایش پیدا نماید.
  • در افرادی که این دارو را به جای آسپیرین استفاده می کنند، طبیعتا طول درمان طولانی تر خواهد بود.
  • اگر مصرف دارو یک بار در روز است، ترجیح زمانی خاصی برای آن وجود ندارد ولی لازم است هر روز در زمان مشخصی میل شود. در این شراط بهتر است دارو همزمان با آسپیرین مصرف نشود و 12 ساعت فاصله بین مصرف کلوپیدوگرل و آسپیرین وچود داشته باشد.
  • اگر توصیه به مصرف دو بار در روز است، بهتر است با فاصله 12 ساعت صبح و شب استفاده شود.
  • اگر مصرف دارو را فراموش کردید، تا 6 ساعت مانده به مصرف دوز بعدی می توانید آن را استفاده نمایید. بعد از ان بهتر است دارو را مصرف نکرده و دوز بعدی را در ساعت مشخص مصرف نمایید
  • مصرف دارو با غذا یا بدون غذا تاثیری در جذب آن ندارد.
  • کلوپیدوگرل را می توان خارج از یخچال، در دمای معمولی اطاق به دور از نور مستقیم و حرارت نگهداری کرد.
  • موقع خوردن دارو لازم است دارو با آب زیادی مصرف شود تا احیانا دارو در مری و ابتدای معده موجب سوزش و التهاب نگردد.

همواره دارو را دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف کنید و در صورت وجود هر گونه تردید با پزشک یا داروساز مشورت نمایید. در صورت سابقه نوعی درد قفسه سینه یا حمله قلبی، پزشک درمان را با ۳۰۰ میلی گرم پلاویکس( ۴ قرص ۷۵ میلی گرمی) شروع می کند و سپس با دوز ۷۵ میلی گرم در روز ادامه می دهد. دارو باید به صورت خوراکی با یا بدون غذا و هر روز در زمان مشابهی مصرف شود. لازم است مصرف دارو را تا زمانی که پزشک تجویز می کند ادامه دهید.

نکات قابل توجه قبل از مصرف دارو:

در صورت وجود هر یک از موارد زیر از مصرف دارو خودداری نمایید:

  • حساسیت به کلوپیدوگرل یا هر یک از اجزای دارو
  • ابتلا به خونریزی در اثر بیماری هایی مثل زخم معده یا خونریزی مغزی
  • بیماری شدید کبدی

در صورت وجود موارد ذکر شده یا داشتن هرگونه تردید، قبل از مصرف دارو با پزشک مشورت کنید.

موارد احتیاط:

در صورت وجود موارد زیر ، قبل از مصرف دارو به پزشک اطلاع دهید:

  • وجود خطر خونریزی از قبیل:
    • وضعیت های پزشکی منجر به خونریزی داخلی مثل زخم معده
    • اختلالات خونی منجر به خونریزی داخلی (در بافتها یا مفاصل)
    • آسیب اخیر شدید
    • جراحی اخیر(شامل جراحی های دندانی)
    • قصد انجام جراحی(شامل جراحی های دندانی) در 7 روز آینده
  • سابقه تشکیل لخته در شریانهای مغزی(سکته مغزی ایسکمیک) در 7 روز اخیر
  • بیماری کبدی یا کلیوی
  • سابقه حساسیت به هر یک از داروهای تجویز شده
  • بارداری یا شیردهی

عوارض قرص پلاویکس

از عوارض قرص پلاویکس که در بیماران قلبی عرروقی بکار رفته و مانع ایجاد لخته می شود،  می توان به کبودی پوست و خونریزی نقاط مختلف بدن اشاره کرد.

مصرف قرص پلاویکس می تواند منجر به بروز عوارض جانبی شود، از جمله:

  • خون دماغ شدن و یا دیگر خونریزی هایی که متوقف نمی شوند
  • مدفوع خونی یا قیری رنگ
  • سرفه خونی یا استفراغ به رنگ قهوه
  • پوست رنگ پریده
  • ضعف
  • تب
  • یرقان (زردی پوست و چشم)
  • کبودی
  • خونریزی غیر معمول (بینی، دهان، واژن و یا مقعد)

در صورت بروز هر گونه خونریزی طولانی مدت و یا خون در مدفوع و یا ادرار بلا فاصله با پزشک خود مشورت کنید. علاوه بر خونریزی یا کبودی، اکثر این عوارض جانبی رایج ممکن است طی چند روز یا چند هفته از بین بروند. اگر شدت آنها بیشتر است یا از بین نمی روند، با پزشک یا داروساز تماس بگیرید.

خون دماغ به عنوان عارضه پلاویکس

خونریزی جزئی و گاه به گاه در افرادی که پلاویکس استفاده می کنند دیده شده است. پلاویکس منجر به بروز خون دماغ نمی شود، اما از ایجاد لخته خون در بدن جلوگیری می کند. خون دماغ نشان می دهد که بدن شما قادر به پیشگیری از ایجاد لخته های خونی نیست.

برای اتصال یا مسدود شدن سوراخ های بینی نباید چیزی داخل بینی قرار دهید. اگر خون دماغ شما بیش از 15 دقیقه ادامه داشت یا خونریزی قبل از گذشت 15 دقیقه بدتر شد، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید. ممکن است به درمان پزشکی نیاز داشته باشید.

سردرد یکی از عوارض پلاویکس

ممکن است هنگام استفاده از پلاویکس سردردهای خفیف داشته باشید. در حقیقت، بسیاری از داروها به عنوان یک عارضه جانبی باعث سردرد می شوند.

اگر هنگام استفاده از پلاویکس سردرد دارید، بهتر است از پزشک خود بپرسید که کدام یک از داروهای مسکن برای شما بی خطر هستند. معمولاً پزشک یا داروساز در صورت استفاده از پلاویکس، استامینوفن را توصیه می کند. استامینوفن یک داروی ضد درد بدون نسخه (OTC) است که حداقل باعث خونریزی می شود. قبل از شروع هر داروی جدید (جمله داروهای OTC) هنگام استفاده از پلاویکس با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید. اگر سردرد ناگهانی یا شدید دارید، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید. این نوع سردرد ممکن است نشانه خونریزی جدی در بدن شما باشد.

کبودی پوست عارضه دیگر پلاویکس

ممکن است هنگام مصرف پلاویکس کبودی های را در بدن خود مشاهده کنید. کبودی در هنگام مصرف داروهایی مانند پلاویکس که از ایجاد لخته خون در بدن جلوگیری می کند، طبیعی است.

به طور معمول، کبودی چیزی نیست که شما نگران آن باشید. با این حال، گاهی کبودی می تواند جدی باشد؛ اما در شرایطی که کبودی شما هیچ علت خاصی ندارد، اندازه آنها بزرگ است و یا به مرور زمان بهتر و یا بدتر می شوند، با پزشک مشورت کنید.

 استفاده از پلاویکس، می تواند منجر به بروزبثورات پوستی شود. در یک مطالعه بالینی، 26/0 درصد از افرادی که پلاویکس مصرف کرده اند، در طی درمان، بثورات شدید را تجربه کرده اند بثورات پوستی ممکن است علامت واکنش آلرژیک به دارو باشد. با این حال، بثورات پوستی همچنین می تواند نشانه ای از یک بیماری خطرناک به نام پورپورای ترومبوتیک ترومبوسیتوپنیک (TTP) باشد. اگر هنگام استفاده از پلاویکس بثورات پوستی دارید، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.

خون در ادرار عارضه دیگر پلاویکس

در طول درمان با پلاویکس وجود خون در ادرار ممکن است رخ دهد؛ اما داشتن خون در ادرار گاهی اوقات می تواند نشان دهنده خونریزی جدی یا مشکلات کلیوی باشد. اگر هنگام مصرف پلاویکس تغییری در رنگ ادرار خود مشاهده کردید، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.

خارش بدن

مصرف پلاویکس می تواند منجر به خارش بدن شود. در بعضی موارد، خارش می تواند نشانه ای از واکنش آلرژیک خفیف به دارو باشد.

اسهال

هنگام مصرف بیشتر داروها از جمله پلاویکس ممکن است دچار اسهال یا ناراحتی معده شوید. در یک مطالعه بالینی، 23/0 درصد از افرادی که پلاویکس مصرف کردند، در طول درمان به اسهال شدید مبتلا شده بودند. در این شرایط سعی کنید مایعات زیادی بنوشید تا از کم آبی بدن شما جلوگیری شود؛ اما در صورت بروز هر گونه تغییر رنگ در اسهال با سیاه و یا صورتی با پزشک خود تماس بگیرید. این تغییرات رنگ می تواند نشان دهنده خونریزی جدی در داخل بدن شما باشد.

تغییر فشار خون

پلاویکس به ندرت منجر به تغییر در فشار خون می شود. با این حال، افت ناگهانی فشار خون ممکن است علامت خونریزی جدی داخلی باشد که از عوارض جانبی احتمالی پلاویکس است. اگر علائم فشار خون پایین، مانند سرگیجه یا سبکی سر هنگام ایستادن دارید، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.

درد عضلانی

پلاویکس می تواند در برخی شرایط منجر به درد عضلانی شود. هنوز علت اصلی این درد در افرادی که پلاویکس مصرف می کنند مشخص نیست؛ اما اگر هنگام مصرف پلاویکس درد عضلانی شدیدی را احساس می کنید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید. آنها می توانند علت را بررسی و در صورت نیاز درمان های پزشکی را تجویز کنند.

تنگی نفس

تنگی نفس یک عارضه جانبی رایج Plavix نیست، اما ممکن است علامت یک عارضه جانبی جدی دارو باشد. تنگی نفس در افرادی که این دارو را مصرف می کنن، می تواند نشانه یک عارضه جانبی خطرناک به نام پورپورای ترومبوتیک ترومبوسیتوپنیک (TTP) باشد. با TTP، لخته های خون در بدن ایجاد می شود.

برخی از لخته های خون می توانند در بازوها یا پاها ایجاد شوند و سپس به ریه ها منتقل شوند و بافت های ریه را مسدود کنند. این وضعیت به عنوان آمبولی ریوی (PE) شناخته می شود. علائم PE می تواند شامل تنگی نفس و درد قفسه سینه باشد. این شرایط بسیار خطرناک است و می تواند زندگی بیمار را تهدید کند.

در صورت داشتن تنگی نفس غیرقابل توضیح، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید. ممکن است به درمان فوری نیاز داشته باشید.

دل درد

درد معده از عوارض جانبی شایع پلاویکس نیست. با این حال، اگر هنگام مصرف این دارو درد معده یا گرفتگی دارید، احتمال دارد دچار خونریزی معده شده باشید. خونریزی جدی از عوارض جانبی احتمالی Plavix است. درد معده همچنین می تواند نشانه یک عارضه جانبی خطرناک به نام پورپورای ترومبوتیک ترومبوسیتوپنیک (TTP) باشد. اگر هنگام استفاده از پلاویکس درد معده دارید، حتما بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.

مصرف همزمان پلاویکس با سایر دارو

پلاویکس اغلب به همراه سایر داروها تجویز می شود. نوع داروهایی تجویزی به علت اصلی بیماری شما بستگی دارد.

همزمانی مصرف پلاویکس با آسپرین

پلاویکس اغلب برای درمان بیماری های مختلف همراه با آسپرین تجویز می شود. به ترکیب پلاویکس و آسپرین، درمان ضد پلاکت دوتایی گفته می شود. هر دو دارو از تشکیل لخته های خونی جلوگیری می کنند.

چندین مطالعه نشان داده است که استفاده از این داروها در کنار هم به جای مصرف هر یک از داروها، فواید بیشتری دارد. پلاویکس برای استفاده در ترکیب با آسپرین برای جلوگیری از حمله قلبی و سکته در افراد مبتلا به سندرم حاد کرونر (ACS) مورد تایید سازمان غذا و دارو است.

مصرف همزمان پلاویکس با داروهای ضد انعقاد خون

Plavix ممکن است در ترکیب با داروی ضد انعقاد خون (رقیق کننده خون) در برخی از افراد مبتلا به بیماری هایی از جمله فیبریلاسیون دهلیزی یا در افرادی که خطر بسیار بالایی در وقایع قلبی عروقی دارند، استفاده شود.

نمونه هایی از برخی از داروهای رقیق کننده خون که ممکن است با Plavix استفاده شوند، عبارتند از:

  • وارفارین (کومادین)
  • ریواروکسبان (Xarelto)
  • apixaban (الیکیس)
  • ادوکسابان (ساوایسا)
  • فونداپارینوکس (Arixtra)
  • بتریکسابان (Bevyxxa)
  • دبیگاتران (پراداکسا)
  • انوکساپارین (Lovenox)

 چند نکته مهم

  •  مصرف الکل موجب تشدید عوارض و خونریزی با این دارو می شود و باید اجتناب گردد.
  • اگر شما احتیاج به جراحی یا هر اقدام دیگر که خونریزی دارد، پیدا کردید حتما در مورد ادامه کلوپیدوگرل با پزشک خود مشورت نمایید و از قطع خودسرانه دارو اجتناب نمایید.
  • در طول زمانی که این دارو را مصرف می کنید باید از حرکاتی که خطر ایجاد خونریزی دارند، مانند کارکردن بدون احتیاط با چاقو یا سایر وسایل برنده، اجتناب کنید. هم چنین در زمان اصلاح و مسواک زدن احتیاط بیشتری داشته باشید.
  • قبل از مصرف دارو اگر سابقه زخم معده یا خونریزی گوارشی داشته اید حتما به پزشک خود اطلاع دهید.
  • هم چنین اگر سابقه خونریزی، جراحی اخیر یا حساسیت به داروی خاصی دارید، حتما به پزشک معالج خود اطلاع دهید.
  • قطع یکباره کلوپیدوگرل می تواند خطرناک بوده و می تواند موجب تشکیل لخته حاد در استنت قلبی یا عروق دیگر شود. لذا قطع این دارو حتما باید زیر نظر پزشک معالج باشد و از تغییر سرخود دارو اجتناب نمایید.
  • در صورتی که مصرف دارو را فراموش کردید، اگر تا 6 ساعت مانده به مصرف دوز بعدی، یادآوری شد، آن را استفاده نمایید. در غیر این صورت فقط دوز بعدی را مصرف کرده و از مصرف دو قرص باهم اجتناب نمایید.
  • این دارو در دوران حاملگی فاقد عوارض برای مادر و جنین است ولی لازم است یک هفته قبل از زایمان، بدلیل افزایش خطر خونریزی مادر در زمان زایمان قطع گردد.
  • این دارو در دوران شیردهی توصیه نمی شود.
  • مصرف این دارو ، بیمار را مستعد خونریزی می کند ، بنابر این باید حتی المقدور از وقوع هرگونه تروما  خودداری شود.
  • در صورت بروز خونریزی غیرعادی به پزشک اطلاع داده شود .
  • قبل از اقدامات دندانپزشکی و یا جراحی ، پزشک را در جریان مصرف دارو قرار داده شود .

تاوانکس(Tavanex)

موارد مصرف و عوارض جانبی قرص لووفلوکساسین چیست؟ | مجله پی جو

آنتی‌بیوتیک‌ها از داروهای پرمصرفی هستند که در درمان عفونت‌ها توسط پزشک تجویز می‌شوند. یکی از این آنتی‌بیوتیک‌های قابل تجویز قرص تاوانکس است که دردرمان بسیاری از بیماری‌های باکتریایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این دارو به گروهی از آنتی‌بیوتیک‌ها (چرک ‌خشک‌ کن‌ها) به نام کینولون‌ها تعلق دارد. این گروه دارویی موجب توقف رشد باکتری‌ها می‌گردد.

لووفلوکساسین با نام تجاری تاوانکس از دسته داروهای آنتی بیوتیک از گروه فلوروکینولون ها می باشد. موارد مصرف تاوانکس عموما برای بیماران مبتلا به ذات الریه، سینه پهلو و عفونت های مزمن پوستی، سینوس، دستگاه مجاری ادرای، کلیه، پروستات و عفونتهای پوستی می باشد.

توجه: به یاد داشته باشید که آنتی‌بیوتیک‌ها از قبیل همین دارو برای درمان عفونت‌های ویروسی نظیر سرماخوردگی و همچنین آنفلوانزا کاربردی ندارند و نه تنها موجب بهبود آن‌ها نمی‌گردند بلکه استفاده از آن‌ها در عفونت‌های ویروسی می‌تواند موجب تقویت سایر باکتری‌های بدن و دشوار گردیدن درمان سایر عفونت‌های باکتریایی می‌گردد.

تاوانکس به صورت قرص (250، 500 و 750 میلی‌گرمی)، انفوزیون و قطره در دسترس می‌باشد. نام دیگر این دارو لووفلوکساسین (Levofloxacin) می‌باشد.

موارد مصرف لووفلوکساسین

لووفلوکساسین در درمان عفونت ها و بیماری های مختلف استفاده می‌شود. در لیست زیر به برخی از شایع ترین کاربردهای آن اشاره شده است:

  • انواع مختلف ذات الریه  (پنومونی)
  • (سینوزیت) التهاب و عفونت سینوس‌ها
  • آنتراکس (سیاه زخم) هم پیشگیری و هم درمان 
  • طاعون هم پیشگیری و هم درمان  
  • عفونت های مجاری ادراری
  • (پروستات مزمن) عفونت و التهاب غده پروستات
  • عفونت‌های پوستی
  • سل فعال
  • برونشیت (عفونت و التهاب برونش های ریه)
  • بیماری‌های التهابی لگن
  • عفونت‌های کلامیدیا
  • عفونت‌های منتقله از راه تماس جنسی(STD)

مکانیسم اثر لووفلوکساسین

لووفلوکساسین باعث شکستگی رشته‌‌های DNAی باکتری می‌شود و به این ترتیب باعث مرگ آن می‌گردد‌.

لووفلوکساسین دارای پوشش گسترده در برابر انواع باکتری های گرم مثبت و گرم منفی(از جمله سودوموناس و پنوموکوک) است.

اشکال دارویی لووفلوکساسین

لووفلوکساسین در فرمهای قرص، آمپول و قطره در ایران موجود است. در زیر به برخی از شایع‌ترین فرم‌ها و نام‌های تجاری لووفلوکساسین در ایران اشاره شده است:

فرم‌های تزریقی (Injection):

  • آمپول لووفلوکساسین ۵۰۰ میلی گرم/ ۲۰ سی سی (Levofloxacin 500mg/20mg)
  • انفوزیون لووفلوکساسین ۵ میلی گرم/ ۱ سی سی، ۱۰۰ سی سی (Levofloxacin 5mg/1ml, 100 ml)
  • ویال لوکس ۵ میلی گرم/ ۱ سی سی، ۱۰۰ سی سی (Levex 5mg/1ml, 100ml)
  • ویال لووفلوکساسین ۰.۵٪ ۱۰۰ سی سی (Vial Levofloxacin 0.5% 100ml)
  • محلول تزریقی تاوالوسین ۵٪ ۱۰۰ سی سی

قرص (Tablet):

  • باکتینون ۲۵۰، ۵۰۰ میلی گرم (Bactinon 250, 500 mg)
  • تاوالوسین ۵۰۰، ۷۵۰ میلی گرم (Tavalocin 500, 750 mg)
  • تاوانکس ۵۰۰، ۷۵۰ میلی گرم (Tavanex 500, 750 mg)
  • لتانکس ۲۵۰، ۵۰۰، ۷۵۰ میلی گرم (Letanex 250, 500, 750 mg)
  • تاواسیدال ۵۰۰، ۷۵۰ میلی گرم (Tavacidal 500, 750 mg)
  • لویلوکس ۵۰۰ میلی گرم (Levilox 500 mg)
  • لووفکت ۵۰۰ میلی گرم (Levofect 500 mg)
  • لینوکین ۲۵۰، ۵۰۰ میلی گرم (Lanoxin 250, 500 mg)

قطره چشمی (Eye Drop):

  • افتا کوییکس ۵ میلی گرم/ ۱ سی سی، ۰.۵ سی سی و ۵ سی سی (Oftaquix 5mg/1ml, 0.5ml & 5ml)
  • لوفلوکسید ۵ میلی گرم/ ۱ سی سی (Levofeloxide 5mg/1ml)

قبل از مصرف لووفلوکساسین

برخی از داروها برای افرادی که شرایط خاصی دارند مناسب نیستند، و بعضی اوقات اگر مراقبت بیشتری انجام شود ممکن است از یک دارو استفاده شود. به این دلایل، قبل از شروع مصرف لووفلوكساسین مهم است كه پزشك شما بداند :

  • اگر باردار هستید، برای بارداری تلاش می کنید، یا شیردهی می کنید.
  • اگر زیر 18 سال سن دارید.
  • اگر تاکنون مشکلی با تاندون های خود به نام التهاب تاندون تجربه کرده اید.
  • اگر در نحوه عملکرد کلیه های خود مشکلی دارید.
  • در صورت ابتلا به صرع یا هر بیماری دیگری که باعث ایجاد تشنج می شود.
  • اگر تا به حال مشکلات سلامت روان داشته اید.
  • اگر بیماری قلبی دارید، یا اگر به شما گفته شده است که ضربان قلب غیرمعمول دارید.
  • اگر مبتلا به آنوریسم آئورت یا سابقه خانوادگی بیماری آنوریسم هستید.
  • اگر شرایطی دارید که باعث ایجاد عضلات خسته و ضعیف می شود، به نام میاستنی گراویس نامیده می شود.
  • اگر می دانید که کمبود گلوکز 6-فسفات دهیدروژناز (G6PD) یا همان بیماری فاویسم دارید. این یک بیماری ژنتیکی است که بعد از خوردن غذاهایی مانند باقلا باعث بروز مشکل می شود.
  • اگر داروهای دیگری مصرف می کنید. این شامل داروهایی است که شما می توانید بدون نسخه خریداری کنید، و همچنین داروهای گیاهی و مکمل.
  • اگر تاکنون واکنش آلرژیک به یک دارو داشته اید. بسیار مهم است که به پزشک خود بگویید اگر بعد از مصرف یک آنتی بیوتیک دیگر کوینولون مشکلی داشته اید (اینها نورفلوکساسین ، افلوکساسین ، سیپروفلوکساسین ، موکسیفلوکساسین و اسید نالیدکسیک نامیده می شوند).

نحوه مصرف لووفلوکساسین یا قرص تاوانکس

  • قبل از شروع مصرف قرص ها، جزوه اطلاعات چاپی سازنده را از داخل بسته بخوانید. جزوه تولید کننده اطلاعات بیشتری در مورد لووفلوکساسین به شما می دهد و یک لیست کامل از عوارض جانبی که ممکن است از مصرف آن تجربه کنید.
  • دقیقاً همانطور که پزشک به شما گفته است، لووفلوکساسین مصرف کنید. دوز معمول 500 میلی گرم در روز، اگرچه برای برخی از انواع عفونت ، دوز 250 میلی گرم در روز کافی است، و برای برخی دیگر، 500 میلی گرم دو بار در روز مورد نیاز است. برچسب را با دقت بخوانید تا مطمئن شوید که چه دوزی مناسب شماست.
  • می توانید قبل یا بعد از غذا لووفلوکساسین مصرف کنید. اگر روزانه یک دوز مصرف می کنید، بهتر است صبح آن را مصرف کنید. اگر روزانه بیش از یک دوز مصرف می کنید، سعی کنید بین دوزها فاصله بیشتری بیندازید – بنابراین در حالت ایده آل، هر 12 ساعت یک قرص مصرف کنید.
  • بسیاری از افراد دریافتند که نوشیدن آب به بلع قرص ها کمک می کند. در صورت لزوم می توانید قرص ها را در امتداد خط وسط نصف کنید، اما قرص ها را خرد نکنید یا نجوید.
  • از داروهای سوءهاضمه (آنتی اسیدها) یا داروهای حاوی آهن یا روی (مانند قرص های مولتی ویتامین) در طول دو ساعت قبل از مصرف لووفلوکساسین یا در طول دو ساعت پس از مصرف دوز استفاده نکنید. دلیل این امر این است که این داروها در نحوه جذب لوفلوکساسین توسط بدن شما اختلال ایجاد می کنند و از کار کامل آن جلوگیری می کنند.
  • اگر دوز مصرف را فراموش کردید، به محض یادآوری آن را مصرف کنید. اگر نزدیک دوز بعدی بود، دوز فراموش شده را کنار بگذارید. دو قرص را با هم مصرف نکنید تا دوز از دست رفته را جبران کنید.
  • حتی اگر احساس می کنید عفونت شما برطرف شده است، تا پایان دوره آنتی بیوتیک را مصرف کنید (مگر اینکه پزشک به شما بگوید). این برای جلوگیری از بازگشت عفونت است. یک دوره درمان معمولاً 7 تا 14 روز طول می کشد. اگر بعد از اتمام دوره قرص هنوز احساس ناخوشایندی دارید، به دکتر خود مراجعه کنید.

عوارض جانبی مصرف لووفلوکساسین

مانند همه داروها لووفلوکساسین نیز می‌تواند عوارض جانبی ایجاد کند. با این وجود بسیاری از افراد هیچ عارضه جانبی نخواهند داشت. ضمناً اگر پزشک این دارو را برای شما تجویز کرده است تشخیص داده که مصرف این دارو بیشتر از مضرات آن به سود شماست.

شایع ترین عوارض جانبی:

  • حالت تهوع و استفراغ 
  • یبوست و اسهال 
  • سردرد
  • سرگیجه 
  • تنگی نفس 
  • درد قفسه سینه 
  • تورم و ادم 
  • سوء هاضمه 
  • درد شکم 
  • بی خوابی  
  • بثورات پوستی 
  • خارش 
  • دردهای ماهیچه ای و تاندونی

در صورت داشتن علامت‌های زیر سریعاً مصرف این دارو را متوقف کنید و با پزشک خود مشورت کنید:

علائم کاهش قند خون مثل:

  • سردرد 
  • گرسنگی 
  • تعریق 
  • تحریک پذیری 
  • سرگیجه 
  • حالت تهوع 
  • ضربان قلب سریع 
  • احساس اضطراب و لرزش

علائم عصبی در بازو، پاها، دست‌ها مثل:

  • بی‌حسی، گزگز 
  • ضعف
  • سوزش
  • درد

 تغییرات جدی خلقی، رفتاری، عصبی مثل:

  • مشکلات حافظه
  • مشکلات تمرکز 
  • افکار خودکشی 
  • تحریک 
  • توهم 
  • بدبینی(پارانویا)
  • مشکلات خواب

علائم پارگی و آسیب تاندون مثل:

  • درد ناگهانی 
  • تورم 
  • کبودی 
  • حساسیت به لمس 
  • سفتی 
  • مشکلات حرکتی

علائم مشکلات کبدی مثل:

  • ادرار تیره 
  • مدفوع روشن 
  • زردی

علائم افزایش فشار داخل جمجمه ای مانند:

  • سرگیجه 
  • حالت تهوع 
  • مشکلات بینایی 
  • درد پشت چشم
  • سردرد های شدید

علایم روده ای شدید مثل:

  • درد شدید شکم 
  • اسهال آبکی که بند نمی‌آید 
  • اسهال خونی 

علائم قلبی مانند:

  • ضربان قلب سریع و نامنظم 
  • تشنج 
  • از بین رفتن تعادل 

استفاده از لووفلوکساسین برای دوره های طولانی مدت و مکرر ممکن است منجر به عفونت‌ قارچی شود. در صورت مشاهده های لکه های سفید در دهان(برفک دهان)، تغییر ترشحات واژن یا سایر علائم جدید به پزشک مراجعه کنید.

واکنش آلرژیک شدید:

واکنش آلرژیک شدید با این دارو نادر است ولی در صورت مشاهده علائم واکنش آلرژیک مانند:

  • کهیر
  • تنفس دشوار یا تنگی نفس
  • تورم در صورت یا گلو

و یا واکنش شدید پوستی مانند:

  •  تب
  • درد پوست
  • بثورات پوستی قرمز یا بنفش گسترش یابنده
  • تاول  
  • لایه لایه شدن پوست

سریعا دارو را قطع کرده به اورژانس مراجعه کنید.

لووفلوکساسین می‌تواند باعث عوارض جانبی دیگری نیز شود. در صورت مشاهده هرگونه علائمی که در لیست بالا به آنها اشاره نشده به پزشک خود مراجعه کنید.

موارد احتیاط و هشدارها در مصرف لووفلوکساسین

سابقه حساسیت:

قبل از مصرف لووفلوکساسین اگر به این دارو یا سایر داروهای دسته فلوروکینولون ها(مانند سیپروفلوکساسین، افلوکساسین و غیره) حساسیت دارید، به پزشک خود اطلاع دهید.

سوابق پزشکی:

قبل از مصرف لووفلوکساسین سابقه پزشکی خود را به پزشک خود اطلاع دهید مخصوصا:

  •  مشکلات تاندونی، استخوانی و مفصلی مانند آرتروز
  • مشکلات قلبی-عروقی مانند: آنوریسم آئورت، مشکلات گردش خون، تصلب شرایین
  • فشار خون بالا 
  • بیماری ژنتیکی مانند: سندرم مارفان، سندرم اهلر-دانلوس
  • دیابت
  • اختلالات عضلانی-عصبی مانند میاستنی گراویس
  • بیماری کبدی، کلیوی
  • سابقه تشنج یا صرع
  • آسیب به سر یا تومورهای مغزی 
  • سندروم QT طولانی 
  • سطح پایین پتاسیم خون(هیپوکالمی)
  • اختلالات روحی و خلقی مثل افسردگی

نور آفتاب:

لووفلوکساسین ممکن است حساسیت شما را نسبت به آفتاب بیشتر کند. در هنگام مصرف این دارو تا حد امکان از قرار گرفتن در معرض آفتاب خودداری کنید. در صورت آفتاب سوختگی یا تاول های پوستی یا قرمزی فوراً به پزشک خود اطلاع دهید.

واکسیناسیون:

لووفلوکساسین ممکن است باعث شود که واکسن های زنده باکتریایی(مانند واکسن تیفوئید) کارایی مناسب نداشته باشند. در حین استفاده از این دارو مگر به صلاحدید پزشک خود از واکسیناسیون خودداری کنید.

بارداری و شیردهی:

در دوران بارداری، لووفلوکساسین باید فقط در مواردی که به وضوح مورد نیاز است استفاده شود. در اینباره با پزشک خود مشورت کنید.

لووفلوکساسین می‌تواند به شیر مادر منتقل شود. قبل از شیردهی با پزشک خود مشورت کنید.

اطفال:

کودکان ممکن است هنگام استفاده از این دارو بیشتر در معرض مشکلات مفصلی، استخوانی و تاندونی باشند. درباره خطرات و مزایا با پزشک صحبت کنید.

سالمندان:

افراد مسن ممکن است در معرض خطر بیشتری برای مشکلات تاندونی(به خصوص در افرادی که از کورتیکواستروئیدهایی مانند پردنیزون یا هیدروکورتیزون استفاده می‌کنند)، طولانی شدن QT و پارگی ناگهانی آئورت باشند.

  • لووفلوکساسین ممکن است در برخی از تست های آزمایشگاهی مانند غربالگری ادرار برای مواد مخدر(اپیوئید) تداخل ایجاد کند‌. قبل از دادن آزمایش ادرار، در رابطه با استفاده از لووفلوکساسین به پزشک خود اطلاع دهید.
  • در صورت عدم بهبودی علایم طی چند روز از شروع مصرف دارو و یا بدتر شدن آن، با پزشک خود مشورت نمایید.
  • از مصرف همزمان داروهای ضد اسید حاوی آلومینیم، کلسیم یا منیزیم، دیدانوزین، مکمل های آهن، سوکرالفیت و روی با این دارو پرهیز نمایید. این داروها باعث جلوگیری از اثر بخشی مناسب لووفلوکساسین می‌گردند. لذا بهترین زمان مصرف این داروها حداقل 2 ساعت قبل یا 2 ساعت بعد از مصرف لووفلوکساسین است.
  •  این دارو ممکن است در برخی افراد باعث حساسیت بیشتر پوست نسبت به نور خورشید شود. تماس با نور خورشید حتی برای دوره‌های کوتاه زمانی ممکن است باعث بروز آفتاب سوختگی شدید، بثورات جلدی، قرمزی، خارش یا سایر تغییرات رنگی پوست گردد. در صورت مشاهده واکنش شدید به نور خورشید، با پزشک خود مشورت نمایید.
  •   در صورت بروز بثورات جلدی یا سایر علایم واکنش‌های آلرژیک، مصرف این دارو را قطع نموده و با پزشک خود مشورت نمایید.
  •  این دارو ممکن است در برخی افراد باعث بروز گیجی، منگی، خواب آلودگی یا کاهش هوشیاری گردد. لذا ضمن درمان از رانندگی و کار با وسایلی که نیاز به هوشیاری کامل دارد، خودداری نمایید.
  •  لووفلوکساسین ممکن است باعث درد، التهاب یا پارگی تاندون شود. در صورت مشاهده این علایم در دست‌ها، شانه‌ها و ساق‌ها، مصرف دارو را قطع نموده و بلافاصله با پزشک تماس حاصل نمایید. از انجام فعالیت‌های ورزشی خودداری نمایید، مگر آن که پزشک دستور داده باشد.
  • مصرف این دارو در برخی بیماران دیابتی تحت درمان با انسولین یا داروهای خوراکی پایین آورنده قند خون، ممکن است باعث هیپوگلیسمی ( اُفت قند خون) گردد. علایم کمی قند خون باید قبل از آن که منجر به بیهوشی گردد، درمان شود. این علایم در افراد مختلف ممکن است متفاوت بوده و شامل خستگی یا ضعف، احساس اضطراب، تاری دید، عرق سرد، اغتشاش شعور، رنگ پریدگی، اشکال در تمرکز، خواب آلودگی، گرسنگی شدید، سردرد، تهوع، عصبانیت، ضربان سریع قلب و لرزش غیر طبیعی می‌باشد. در صورت مشاهده هر یک از این علایم، مصرف دارو را قطع نموده و بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.
  • مصرف این دارو در بیماران مبتلا به پایین بودن مقدار پتاسیم خون، ممکن است منجر به ضربان تند، کند یا نامنظم قلب گردد.

تداخلات دارویی لووفلوکساسین

تداخلات دارویی ممکن است نحوه عملکرد داروهای مصرفی شما را تغییر دهد یا خطر ابتلا به عوارض جانبی جدی را افزایش دهد. در این لیست همه تداخلات دارویی احتمالی نوشته نشده است. پس قبل از مصرف لووفلوکساسین لیستی از تمام داروهایی را که استفاده می‌کنید در اختیار پزشک خود قرار دهید. 

نمونه هایی از داروهایی که می‌تواند با لووفلوکساسین تداخل ایجاد کنند، در زیر ذکر شده است:

  • داروهای ضد اسید حاوی آلومینیوم و منیزیم 
  • داروهای کاهش دهنده قند خون مانند انسولین
  • کورتیکو استروئیدها مانند پردنیزولون، هیدروکورتیزون(می‌توانند خطر پارگی و التهاب تاندون را افزایش دهند)
  • ملین ها 
  • داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی(NSAID) مانند ایبوبروفن ، دیکلوفناک ، ناپروکسن
  • پروبنسید
  • داروهای طولانی کننده QT مانند آمیودارون، متادون، اندانسترون، هالوپریدول، دومپریدون
  • مکمل‌های دارویی حاوی کلسیم، آهن، روی
  • واکسن های زنده باکتریایی مانند ب ث ژ، حصبه
  • وارفارین

علائم اوردوز با لووفلوکساسین

اگر از لووفلوکساسین بیش از حد استفاده کردید و علائمی جدی مانند مشکلات تنفسی داشتید سریعاً با اورژانس تماس بگیرید.

شایع‌ترین علامت اوردوز با لووفلوکساسین سرگیجه شدید است.

اگر فکر می‌کنید مقدار زیادی از این دارو را مصرف کرده‌اید به پزشک  مراجعه کنید‌. اگر علائم شما شدید شد با اورژانس تماس بگیرید.

دوز مصرفی لووفلوکساسین

توجه داشته باشید دوز درمان برای بیماران مختلف بسته به نوع بیماری، پاسخ به درمان و صلاحدید پزشک معالج متفاوت است. اطلاعات زیر فقط دوز معمول دارو را شامل می‌شود اگر دوز مصرفی شما متفاوت است مگر به دستور پزشک معالج خود را تغییر ندهید:

پنومونی(ذات الریه):

دوز معمول ۵۰۰ تا ۷۵۰ میلی گرم یک بار در روز به مدت ۷-۱۴ روز

سینوزیت:

دوز معمول ۵۰۰ میلی گرم یک بار در روز به مدت ۱۰ تا ۱۴ روز یا

۷۵۰ میلی گرم یک بار در روز به مدت ۵ روز

برونشیت:

دوز معمول ۵۰۰ میلی گرم یک بار در روز برای بیشتر از ۷ روز

سیاه زخم استنشاقی:

دوز معمول ۵۰۰ میلی گرم یک بار در روز به مدت ۶۰ روز

عفونت‌های پوستی:

دوز معمول ۵۰۰ تا ۷۵۰ میلی گرم یک بار در روز به مدت ۷-۱۴ روز

پروستاتیت مزمن:

دوز معمول ۲۵۰ میلی گرم یک بار در روز به مدت ۱۰ روز یا

۷۵۰ میلی گرم یک بار در روز به مدت ۵ روز

عفونت مجاری ادراری:

دوز معمول ۲۵۰ میلی گرم یک بار در روز به مدت ۱۰ روز یا

۷۵۰ میلی گرم یک بار در روز به مدت ۵ روز