در حال حاضر درمان قطعی برای ترمیم کامل و بازگرداندن رشته‌های عصبی تخریب‌شده وجود ندارد؛ اما کنترل دقیق قند خون در مراحل اولیه می‌تواند علائم را مهار کرده و از گسترش آسیب به سایر اعصاب به شکل موثری جلوگیری کند.

در طول شب به دلیل کاهش فعالیت‌های روزمره و محرک‌های محیطی، افت دمای بدن و تغییر گردش خون در حالت استراحت، تمرکز مغز بر روی سیگنال‌های ناهنجار عصبی افزایش می‌یابد و حس سوزش و گزگز شدیدتر حس می‌شود.

خیر؛ فعالیت‌های بدنی با شدت متوسط مانند شنا، دوچرخه‌سواری ثابت و پیاده‌روی با کفش طبی، اکسیژن‌رسانی به عروق پا را بالا برده و مفیدند؛ صرفاً باید از ورزش‌های ضربه‌ای و سنگین روی سطوح ناهموار دوری کرد.

در بیمارانی که به دلیل مصرف متفورمین یا رژیم‌های غذایی دچار کمبود ویتامین B12 شده‌اند، مصرف مکمل با نظر پزشک می‌تواند ضعف و گزگز را بهبود دهد؛ اما ویتامین‌درمانی جایگزین مدیریت قند خون و داروهای اختصاصی عصب نخواهد بود.

کفش‌های پنجه‌پهن با کفی نرم، بدون درز دوخت داخلی برجسته و ترجیحاً دارای بند یا چسب قابل تنظیم؛ همچنین باید همیشه همراه با جوراب پنبه‌ای رنگ روشن و بدون کش تنگ پوشیده شوند تا فشاری به انگشتان وارد نشود.

معاینه چشمی پا باید هر شب توسط خود بیمار با آینه انجام شود. غربالگری بالینی و تست حس مونوفیلامان توسط پزشک نیز حداقل سالی یک‌بار برای همه دیابتی‌ها و هر ۳ تا ۶ ماه برای افرادی که سابقه افت حس دارند الزامی است.