آیا قطع پای دیابتی سرنوشت قطعی شماست؟
(پاسخ ما با قاطعیت: خیر!)

احساس داغی، سوزن‌سوزن شدن یا کاهش قدرت لمس در پاها اولین نشانه درگیر شدن اعصاب محیطی است. در این شرایط، پا در برابر فشار کفش، جسم تیز و حرارت آسیب‌پذیر می‌شود؛ زیرا بیمار پیام درد را دریافت نکرده و زخم بدون آنکه شخص متوجه شود در اعماق بافت پا پیشرفت می‌کند.

تیر کشیدن‌های مداوم و سوزش شدید شبانه در پنجه پاها نشان‌دهنده افت کیفیت خون‌رسانی و آسیب قند بالا به رشته‌های عصبی است. نادیده گرفتن این سوزش‌های مداوم می‌تواند به مرور زمان به بی‌حسی کامل منجر شده و زمینه را برای ایجاد زخم‌های مزمن و سخت‌درمان در کف پا فراهم سازد.

کبودی، بنفش شدن انگشتان یا تیرگی غیرطبیعی پوست هشدار جدی کاهش شدید اکسیژن‌رسانی عروقی است. مشاهده این تغییر رنگ‌ها نشان می‌دهد بافت در حال تخریب بوده و برای جلوگیری از سیاه شدن کامل انگشتان، باید بلافاصله ارزیابی تخصصی گردش خون و اقدامات درمانی لازم توسط پزشک انجام پذیرد.

خروج مایعات، ترشحات زرد یا خیس شدن مداوم جوراب به همراه بوی بد نشان‌دهنده نفوذ عفونت به لایه‌های زیرین پوست است. این وضعیت یک اورژانس پزشکی محسوب شده و نیاز به شستشوی تخصصی، دبریدمان و پانسمان‌های آنتی‌باکتریال نوین دارد تا از سرایت عفونت به استخوان پا جلوگیری شود.

گاهی تاول یا جراحتی در کف پا ایجاد می‌شود که به دلیل تخریب اعصاب هیچ دردی ندارد اما کاملاً عمیق است. این زخم‌های فریبنده بدون جلب توجه رشد می‌کنند؛ بنابراین معاینه روزانه بین انگشتان و کف پا تنها راه کشف به موقع و پیشگیری از عوارض خطرناک آنها است.